پایان نامه مزایا و معایب تامین منابع از بیرون

مزایا و معایب تامین منابع از بیرون(گروه مترجمان میثاق،۱۳۸۵)

 

۲-۲-۱۶-۱- مزایا

عموما، سازمان به دلایل مختلفی تصمیم به تامین منابع از بیرون می‌گیرد، از جمله:

    1. کاهش هزینه ها و صرفه‌جویی
    2. انعطاف پذیری مالی از طریق کاهش هزینه های سر به سر
    3. انعطاف پذیری عملیاتی و کنترل از طریق روابط قراردادی
    4. دستیابی به مهارت های بهتر مدیریتی برای فعالیت های غیراصلی

  1. انعطاف‌پذیری در تامین نیرو.

۲-۲-۱۶-۲- مشکلات

  1. با ایجاد تغییر در کارهای حمایتی، قدرت شرکت را کاهش‌ دهد.
  2. نیازمند دقت زیاد در هماهنگ نمودن اطلاعات دریافتی از کارگزار است.
  3. توانایی یادگیری سازمان را از طریق برون رفت مهارت های‌ اصلی آن کاهش می دهد.
  4. توانایی سازمان را برای یکپارچه نمودن فرآیندها تقلیل‌ می دهد.
  5. کنترل سازمان را بر کارهایی که به بیرون واگذار شده اند کم‌ می کند.
  6. به انگیزه و روحیه ی افراد آسیب می زند زیرا این‌گونه تصور می شود که مشاغل از دست رفته اند،
  7. ناامنی کارکنان را افزایش می دهد چه آن ها در سازمان باقی‌ بمانند و چه کارگزار آن ها را استخدام کند.

۲-۲-۱۷- روش های تامین مالی

معمولا روش های تامین مالی در دو گروه تامین مالی کوتاه مدت و بلند مدت مورد مطالعه قرار می گیرند.

 

۲-۲-۱۷-۱- تامین مالی کوتاه مدت

تامین مالی کوتاه مدت، نوعا برای پشتیبانی سرمایه گذاری موقت در دارایی های جاری مورد استفاده قرار می گیرد. معمولا مدیر مالی پس از برنامه ریزی سرمایه گذاری در دارایی های جاری و پیش بینی منابع مورد نیاز واحد اقتصادی در سال آینده، باید به فکر تامین مالی برنامه خود باشد و در مورد شیوه تامین مالی تصمیم گیری کند. معمولا برای تامین مالی سرمایه گذاری موقت در دارایی های جاری، از وام کوتاه مدت استفاده می شود.

 

۲-۲-۱۷-۲- تامین مالی میان مدت و بلند مدت

در عرصه مدیریت مالی، دوره کوتاه مدت معمولا به بدهی هایی مربوط می شود که سر رسید آن در فاصله ای کمتر از یک سال است. اما، اصطلاح ترتیبان تامین بلند مدت به طور دقیق تعریف نشده است. برخی از واحدهای اقتصادی دوره میان مدت را برای تاریخ های سر رسید بیش از یک سال و کمتر از ۱۰ سال به کار می برند. اما، اصطلاح دوره بلند مدت در مورد سررسیدهای بیش از ۵ سال نیز در برخی موارد به کار می رود. بنابراین، فواصل زمانی ۵ تا ۱۰ سال با دقت کافی تعریف نشده است. برای بعضی اشخاص ممکن است وام ۸ ساله میان مدت و برای برخی دیگر بلند مدت محسوب شود(رحیمیان،۱۳۸۶).