چگونه کارآفرینی با ۳۰ ساعت کار در هفته یک کسب و کار ۳۰ میلیون دلاری ایجاد کرد

کارآفرینی که با ۳۰ ساعت کار در هفته یه کار و کاسبی ۳۰ میلیون دلاری درست کرد:

رستوران های هاپ جَکس بواسطه نوشیدنیا، بِرگِرها و حس محله مانند خود معروفیت منطقه ای دارن. این شرکت ۱۲ رستوران فعال و سه رستوران در دست ساخت داره که بیشتر اون ها در نزدیکی سیاتل و تاکوما در ایالت واشنگتن واقع شده ان. این شرکت ۸۰۰ نفر رو در استخدام خود داره و فروش هرساله اون بیشتر از ۳۰ میلیون دلاره. این نوع غذاخوری های بی تکلف ساخته یه کارآفرین بی تجربه س که در دهه ۵۰ عمر خود بیکار بود.

مارک اِگِن، ۶۲ ساله، بیشتر عمر خود رو صرف کار کردن واسه رستوران زنجیره ای رِد رابین کرد، جایی که اون دو چیز رو آموخت: چیجوری یه رستوران رو اداره کنه و چیجوری رستوران ها رو پیشرفت دهد. اگه شرکت از اون درخواست نمی کرد از سیاتل به دِنوِر جا به جایی مکان کنه، اِگِن شاید تا آخر عمر خود در رستوران رد رابین می موند. در حالی که به واسطه بچه هاش که در دبیرستان تحصیل می کردن مایل به جا به جایی مکان نبود، اِگِن به استخدام شرکت دیگری درآمد، اما از اونجا هم اخراج شد.

پس از اون اِگِن حق امتیاز یه برند خاص پیتزا رو خرید و واسه سه سال اون رو اداره کرد. اما اون خود یه آشپز صاحب سبک بود و نمی تونست برابر دستورالعمل های بقیه آشپزی کنه. اون می گوید : «در اون سن و با اون سطح از تجربیات، من دوست نداشتم که بقیه به من بگن که چیکار کنم». « پس هشت سال پیش، وقتی ۵۴ سال داشتم، من به خونه آمدم و گفتم ٬عزیزم، من الان اونقدر پول دارم که می توانم رستوران خودمو باز کنم.٬»

پس از بازخرید و برگردوندن رستوران پیتزا به شرکت اون، اِگِن ۱۰۰۰۰۰ دلار واسه سرمایه گذاری جدید خود داشت. اون هم اینکه از بانک درخواست یه وام ۵۰۰۰۰۰ دلاری کرد. اِگِن میگه: « اونا گفتن ٬ بله، اگه خونه خود رو وثیقه بگزاری.٬» « من می دونستم که این یه ریسکه، اما می خواستم این کار رو انجام دهم. اگه موفق نمی شدم، باید مدت زمان بیشتری کار می کردم. اما من از کار کردن لذت می برم.»

رسیدن به یه ایده واسه اون آسون بود، اِگِن بارها و برگرفروشی ها رو قبلا می شناخت. با در نظر گرفتن سابقه ای که اون در اداره رستوران رد رابین در اول دوران کاری خود داشت، اون به فکر بود که رستوران هایی که شخصیت و نوع رهبری مدیریت خود رو مشخص می کنن نسبت به رستوران هایی که به صورت شرکتی اداره می شن، با مردم بهتر رفتار می کنن ، و در نتیجه بهتر عمل می کنن.

تا اون لحظه اون هیچوقت قصد نداشت که رستوران هاپ جَکس رو در بیشتر از یکی دو شعبه گسترش بده. پس از اون، در سال ۲۰۱۱، اِگِن پیش پسرش رفت که در اون زمان در دانشگاه تحصیل می کرد تا معلم شه و واسه تعطیلات به خونه اومده بود.  اِگِن می گوید: «اون، مثل پدرش، در رستوران ها بزرگ شده بود.» « من به اون گفتم ٬ اگه می خواهی واسه شرکت کار کنی، من گسترش اون رو ادامه می دهم.٬ اون گفت٬خیلی دوست دارم این کار رو بکنم.٬ و اینطوری ما شروع به گسترش شرکت کردیم.»

امروزه پسر اِگِن مدیر کل پنج رستوران هاپ جَکسه و اِگِن در حال آموزش چگونگی پیشرفت یه کار و کاسبی به اونه. در اکتبر داماد اِگِن هم به عنوان یه مدیر ارشد مالی (CFO) به مجموعه اضافه شد. اون یه همکار قدیمی با ۲۵ سال سابقه اداریه.

اِگِن همه چیز رو ساده و کم خرج اداره می کنه، و این چیز دیگری  است که اون در طول تجربه کاری خود در شرکت قبلی آموخته. اون می گوید « من می تونستم یه دفتر بزرگ و باشکوه با یه چشم انداز خوب داشته باشم»« حالا دفتر شرکت من یه اتاقک ۳۲ متریه که معمولا در هر رستورانی که تیم رهبری ما حضور داشته باشه قرار می گیرد.»

اگن ۳۰ تا ۴۰ ساعت در هفته کار می کنه، تقریبا نصف وقتی که در رد رابین کار می کرد. بخشی از این به دلیل تغییر نوع رهبری اون با در نظر گرفتن سنشه. اون می گوید« وقتی جوانتر بودم، من یه مدیر به سبک دستور و کنترل بودم.» « حالا مدیریت من بیشتر براساس اعتماد، تعیین نماینده، راهبری کردن و آموزش دادنه.»

با در نظر گرفتن وقت های آزادی که پیدا کرده ان، اگن و همسرش خود رو معتقد کرده ان که سالی دو سفر بزرگ بکنن. اون هنوز هر روز صبح نیم ساعت در باشگاه ورزش می کنه، کاری که در طول ۳۰ سال گذشته انجام داده. اون میگه « حالا ورزش شدید و سخت انجام نمی دهم.» « به جای اینکه شش و نیم دقیقه بدوم، ۱۰ دقیقه پیاده روی می کنم.» اون تازگیا گرفتار به سرطان شده بود و خوب بر اون غلبه کرد.

اگن می گوید « مردم ازم می پرسند که به چه دلیل این کار رو قبلا انجام ندادی؟ » « من قبلا پیش زمینه لازم واسه اون رو نداشتم. من در دهه سوم از زندگی خود نمی تونستم این کار رو جوری که الان انجام داده ام پیش ببرم.»

با در نظر گرفتن ورود دیگر اعضای خونواده به کار، اگن می خواد تا ۵ سال آینده بازنشست شه، و تا اون زمان اون تموم تجربیاتی که در طول دهه ها عمر کاری خود در این صنعت آموخته به بقیه منتقل می کنه. اون می گوید « تنها چیزی که بعد از این کار انجام میدم، چیدن چمن زمین گلف به شکل پاره وقته.»

 

منبع: ایران کار و کاسبی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *