دانلود پایان نامه
اشتباه 5: نبود علایم اختلال ، به معنای نبود استرس است.
کاملاً غلط است. نبود علایم به معنای نبود استرس نیست. در واقع پوشاندن علایم با استفاده از دارو درمانی ، ممکن است شما را از نشانه های اخطار دهنده ی مورد نیاز برای کاهش فشارهای جسمی و روانی محروم کند.
اشتباه 6: فقط به علائم اصلی و عمده ی استرس باید توجه کرد.
در این عبارت فرض شده که از علایم (کوچک) استرس هم چون سر درد ها یا افزایش اسید معده ، می توان با اطمینان چشم پوشی کرد. باید بدانیم که علایم کوچک استرس نخستین هشدارهایی هستند که نشان می دهند کنترل زندگی شما از دستتان خارج شده است و شما نیز به اقدامی جدی برای مدیریت استرس های زندگی خود دارید.
انواع استرس
مدیریت و کنترل استرس کاری است پیچیده و مشکل ، چرا که استرس ، انواع متفاوتی دارد- از جمله استرس حاد دوره ای و استرس مزمن- که هر یک از آن ها ویژگی ها ، علایم ، مدت زمان و رویکرد درمانی خاص خود را دارد. در ادامه نگاهی کوتاه به هر یک از آن ها خواهیم انداخت.
استرس حاد
استرس حاد ، معروفترین شکل استرس هاست. در وضعیت استرس حاد ، شخص در مدت زمان مشخصی زیر فشارهای طاقت فرسایی قرار می گیرد که باید به سرعت آن را کنترل کند. البته اگر فشار استرس های حاد کم باشد ، شرایط فرد هیجان آور بوده و ایجاد تحرک می کند. اما مقدار زیاد آن ، فلج کننده است. مثل انجام دوی سرعت که اگر هر روز به مدت کوتاهی انجام شود ، می تواند نشاط آور باشد. اما اگر مدت انجام آن طولانی باشد ، خسته کننده و رنج آور خواهد بود. دویدن بیش از حد توانایی منجر به شکست و خستگی طاقت فرسا می شود. به بیان مشابه ، استرس های کوتاه مدت شدید ، می تواند منجر به آشفتگی های روان شناختی ، سردردهای تنشی ، مشکلات گوارشی و سایر نشانه های بیماری شود.
خوشبختانه استرس های حاد را بیشتر مردم می شناسند. فهرستی از این استرس های کوتاه مدت عبارتند از: تصادف اتومیبل ، از دست دادن یک قرار داد مهم ، نرسیدن به یک قرار ملاقات حیاتی ، مشکلات ناگهانی فرزند در مدرسه و غیره.
از آن جا که این شرایط کوتاه مدت هستند ، استرس های حاد فرصت کافی برای ایجاد آسیب جدی همانند استرس های درازمدت ، پیدا نمی کنند. نشانه های شایع آن عبارتند از:
آشفتگی هیجانی ، ترکیبی از خشم یا بی قراری خراب و افسردگی که سه هیجان همراه با استرس هستند.
اختلالات عضلانی شامل سر دردهای تنشی ، کمر درد و تنش های عضلانی که منجر به مشکلات مربوط به کشیدگی عضلات و رباط ها و تاندون ها می شود.
اختلال در ناحیه سینه ، مشکلات در شکم و روده ، سوزش قلب ، اسید معده ، نفخ شکم ، تکرار ادرار ، یبوست و سایر مشکلات مربوط دفع ، برانگیختگی بالا و گذرا منجر به افزایش فشار خون ، افزایش ضربان قلب ، نمناک بودن کف دست ها ، گیجی ، سردردهای میگرنی ، دست ها یا پاهای سرد ، تنفس سطحی و دردهای قفسه سینه می شود.
فراموش نکنید استرس های حاد در زندگی هر کسی حضور دارند و به میزان زیادی قابل کنترل و تدبیر می باشند.
استرس های حاد دوره ای
افرادی هستند که بیشتر اوقات از استرس های حاد رنج می برند و زندگی آنها از آشفتگی و بحران مختل شده است. آنها همیشه در وضعیت هجومی هستند ، اما همیشه دیر می رسند. در انجام کارها زیاد اشتباه می کنند. به نظر می رسد که همواره در چنگال استرس های حاد اسیرند.
واکنش افراد به استرس های حاد عموماً عبارت است از: برانگیختگی زیاد ، احساس خشم ، بی قراری ، اضطراب و تنش ، اغلب ، خود را به عنوان کسی توصیف می کنند که «انرژی زیادی برای عصبانی شدن» دارد.
همیشه در حال عجله اند. ارتباط کلامی را قطع می کنند و اغلب بی قراری آنها شکایت خصمانه به خود می گیرد. روابط بین فردی آنها ، هنگامی که پاسخ دیگران خصمانه باشد ، به سرعت خراب می شود. برای آنها محیط کار یک موقعیت بسیار پر استرس است.
شخصیت نوع «A» که مستعد به بیماری قلبی است و به وسیله قلب شناسان معروف ، متر فریدمن و روزن من تشریح شده است ، شباهت بسیار زیادی به مورد استرس های حاد دوره ای دارد. شخصیت های نوع «A» گرایش شدیدی به رقابت کردن ، پرخاشگری ، ناشکیبایی و شتاب زدگی به هنگام فوریت ها دارند. علاوه بر آن به طور گسترده ای احساس ناامنی نیز می کنند. که البته شکل احساس خصومت به خود نمی گیرد. این ویژگی های شخصیتی به طور متناوب ، دوره هایی از استرس حاد را برای شخصیت های نوع «A» ایجاد می کنند. فرید من و روزن من دریافتند که احتمال ابتلای افراد نوع «A» به بیماری های قلبی ، بیشتر از افراد نوع «B» است که الگوهای رفتاری آنها متضاد با گروه اول می باشد.
شکل دیگری از استرس های حاد دوره ای ، ناشی از نگرانی دائمی افراد است. این افراد همه زوایای دنیایی اطراف خود را مصیبت بار می بینند و بدبینانه برای هر موقعیتی ، فاجعه ای پیش بینی می کنند. برای آنان دنیا جایگاهی خطرناک ، غیرمنصفانه و تنبیه کننده است که در آن همواره اتفاق های بسیار ناگواری برای رخ دادن وجود دارد. این افراد آمادگی زیادی به برانگیختگی بالا و تنش دارند ، اما بیش از آن که خشمگین شوند ، مضطرب و افسرده هستند ونشانه های استرس حاد دوره ای ، همان علایم توسعه یافته ی هیجان و برانگیختگی شدید هستند: سر دردهای تنشی مداوم ، میگرن ، تنش زیاد ، درد قفسه ی سینه و اختلالات قلبی. کنترل استرس های حاد دوره ای ، مستلزم مداخله در سطوحی متفاوت و به صورت تخصصی است که ممکن است به چند ماه وقت نیاز داشته باشد.
اغلب ، سبک زندگی و شخصیت این افراد آن چنان با عادت ها و سوابق آنان مخلوط شده است که هیچ گاه احساس نمی کنند در روش برخورد با زندگی خویش اشتباهی دارند. آن ها دیگران و حوادث را به خاطر پریشانی خود سرزنش می کنند.
آنان به شدت در برابر هر تغییری مقاومت می کنند. فقط قول رهایی از درد و ناراحتی مربوط به نشانه های استرس ممکن است آن ها را پیگیری درمان ترغیب نموده و در برنامه های التیام بخشی باقی نگه دارد.
استرس مزمن
در حالی که استرس حاد می تواند لرزه آور و تهیج کننده باشد ، استرس مزمن این گونه نیست. فشار فرسایشی است که روز به روز و سال به سال افراد را بیشتر در بر می گیرد. استرس های مزمن، جسم ها ، ذهن ها و زندگی ها را نابود می کند. با فرسایش دراز مدت همه چیز را از بین می برد. فشار فقر و نداری ، خانواده ی آشفته ، ازدواج ناموفق یا شغلی تحقیر آمیز از این جمله است. این ها فشارهایی هستند که مشکلات آن هرگز پایان نمی یابد.
استرس های مزمن زمانی ایجاد می شوند که افراد هیچ راهی برای خروج از موقعیت ناگریز و نامطلوب خود نمی یابد. در این شرایط خواست ها و نیازهای سخت و جدی از یک سو و فشار برای تظاهر به نبود استرس در مدت زمان طولانی و پایان ناپذیر از سوی دیگر ، به استرس شکلی مزمن می بخشد و افراد با ناامیدی ، دست از جستجوی راه حل مشکلات خود بر می دارند.