نگاهی به چشم انداز گوگل برای آینده پر از هرج و مرج پردازش کامپیوتری

ماتیاس دوآرته [Matias Duarte]، با یه مشکل بزرگ رو به روست. اون می خواد تا ده سال آینده، کامپیوتری که روی میز خود قرار دادین و موبایلی که در جیب دارین رو با یه عالمه از اطلاعات هوشمند عوض کنه. مشکلش اما اینجاس که واسه انجام دادن اینجور کاری، باید چگونگی تعامل همه افراد با دنیای تکنولوژی رو هم در برابر دگرشی کلی کنه.

آقای دوآرته، معاون ارشد بخش طراحی در گوگله؛ ایشون میگه: «کارایی که در حال انجامشون هستیم و گونه ای از تعامل دیجیتالی که اونو جانشین نمونه های فعلی می کنیم، مثل یه انقلاب صنعتی هستن. اما این وسط خطراتی هم هست؛ باید این ریست رو در نظر گرفت که یهو همه چیز به حالت بی حرکت و نابارور دربیاد.»

ماتیاس میگه که کامپیوترای آینده، به پس زمینه رانده می شن، شبکه های هوشمندی درست می شن که انسانی تر بوده و در واقع، آثار داغون کننده کمتری بر زندگیمون دارن: «سیستم و کامپیوترها قابل دسترس تر شده و جهانی تر می گردن چون که تعامل با اونا ساده تر می شه. سیستمایی که می تونین خیلی راحت، فقط با اونا صحبت کرده و یا با حرکت دست و کشیدن چیزی، دستورات خود رو به اونا تفهیم کنین.»

اما به چه دلیل ما به این تغییر نیاز داریم و چه مواردی ما رو به طرف این دگرش هدایت می کنن؟ با سایت ما همراه باشین.

ماتیاس باور داره: «هرچه گجت و صفحه نمایشای بیشتری به زندگی دیجیتالی ما اضافه می شه، چه در خونه و چه در بدن ما، این موضوع باعث ایجاد مشکلات جدیدی می شه که همین مشکلات، شروع کننده موقعیتای تازه می شن.»

ایجاد تغییرات گسترده در اجناس دیجیتالی روزمره، اصلا کار ساده ای نیس. هشت سال از معرفی اولین نسل از آیفون سپری می شه و ما هنوز با یه ظاهر نرم افزاری تقریبا برابر با نمونه اولیه همون تلفن هوشمند طرف هستیم که در اون، چند ردیف اپلیکیشن در برابرمان قرار میگیره. این در حالیه که بیشتر عناصر طراحی که در تلفنای هوشمند یا تبلتای امروزی مشاهده می کنین، مربوط می شن به ۳۰ سال پیش.

آقای دوآرته، معاون ارشد بخش طراحی در گوگل باور داره که حتی آیپد پرو یا سرفس پرو ۴ مایکروسافت که تازگیا تشویق بررسی کنندگان رو برانگیخته ان هم از پایه همون لپ تاپ هستن: «تصور نمی کنم این اجناس چیز جدیدی باشن؛ پنداری واسه یه لباس ژنده، نامی نو برگزیده اید.»

افراد، آسون به استانداردهایی که کمتر از حد مطلوب هستن رضایت میدن چون که واسه مقطعی از زمان، نمونه بهتری وجود نداره. اما پس از اینکه همین استاندارد نا-مطلوب به یه استاندارد روشن تبدیل شد، دیگه ارائه محصولی بهتر و شکستن همون استانداردهای معمولی، سخت می شه. اگه دقت کنین، همه تلفنای هوشمند و تبلتا پس از عرضه آیفون، از این دستگاه تقلید کردن.

آقای دوآرته آیفون رو یه «لحظه متبلورانه» می دونه که در اون، تلاقی بهترین نرم افزار و سخت افزار شکل گرفت. هرچند ایشون عقیده داره که همون زمان هم، موفقیت اینطوری اپل اصلا تضمین شده نبوده: «اجناس زیادی با گذشت زمان اومده ان و رفته ان. PalmPilot، دستگاهی بود که قبل از شروع هزاره سوم از یه قلم استایلوس استفاده میکرد. دستگاهی که یه نمایشگر کوچیک و ردیفی نازک از آیکونا در اون جای گرفته بود. پس از اون، بلک بری اجناس تازه ای رو به بازار عرضه کرد که اصلا مثل محصول یاد شده نبودن. راستش رو بخواین، در جهان الان، همیشه اون کسی که بهترین محصول رو تولید می کنه برنده نیس. اگه اپل یه سال دیرتر وارد بازار تلفنای هوشمند می شد، بعید نبود نسل الان اجناس مورد بحث بیشتر مثل دستگاه های بلک بری می شد.»

پیروزی اپل، و موفقیت بعد آیفون، از نظر آقای دوآرته یه لحظه "تقریبا مثبت" بوده: «اما همون محصول، بعضی بدیهیات رو به شکلی عالی با بقیه گذاشت که قبلا هم پایه گذاری شده بودن؛ مثل ردیف آیکونا.»

خیزش اپل، بیشتر از اندازه بلند بود و از ایده هایی سرچشمه گرفته بود که به قول ماتیاس «خیلی وقت بود بالا و پایین می پریدند اما استفاده صحیحی از اونا انجام نمی شد». ایشون میگه: «دقیقا مثل این بود که بزرگان این صنعت می دونستن بعضی موارد باید تغییر کنن و بعضی ایده ها جانشین اونا شن و بعضی هم به شکل درست تری مورد استفاده قرار گیرند اما هیچکی نمی دونست چیجوری از اونا به شکل درست و سر جای خود استفاده کنه.»

جهش اپل، راه کلی لوازم الکتریکی رو در برابر تغییر کرد اما سوال اینجاس که مرحله بعدی چیه؟

آقای دوآرته در جواب میگه: «تصور می کنم پاسخی که شما به دنبالشین، یه محصول یا ایده خاصه. الان بسیار خوشحالم که در دنیای تکنولوژی، به مرحله ای رسیدیم که تلفنای هوشمند کم کم در حال نشون دادن سن و سال خود هستن. لپ تاپا به حدی پا به سن گذاشته ان که شرکتای جور واجور تلاش می کنن با روشای متفاوت اونا رو به فروش برسانند. الان خوشحالم که هنوز می بینم بعضی رهبران دنیای تکنولوژی می گن که فلان محصول چقدر جذابه و یا من اون ایده رو داره.»

دوآرته بخشی از تغییر آهسته اما بسیار عجیب گوگل در سالای آینده رو رو دوش داره. در میونه سال ۲۰۱۵ بود که ایشون تلاش کرد با ابداعات جدیدش در کار طراحی، به گوگل و بقیه کمپانیای تکنولوژیک کمک کنه تا طراحیای بهتری رو ارائه بدن. حتی «طراحی متریال» که باعث شد سیستم عامل بی نظم اندروید، سر و شکل درستی به خود بگیره و تخت شه هم یکی از دشوارترین پروژه هایی بوده که ایشون تا کنون اونو به آخرسر رسونده. پس از طراحی متریال، در بخش Android Wear مشغول به کار شد تا سیستم عامل گوگل واسه ساعتای هوشمند رو بازسازی کنه.

ایشون ادامه میده: «گوگل همیشه استعداد عالی در مورد طراحی داشته. استعدادهایش البته هیچ وقت اونطور که باید و شاید به شکل گسترده عرضه نمی شدن. کلا این شرکت همیشه با درک چگونگی کار کردن با طراحی، مشکل داشته.»

با اینکه حالا میلیونا نفر به اون نیاز دارن اما زبون طراحی نرم افزاری که حالا در موبایل، تبلت و کامپیوتر ما هست، تکامل یافته نیس. آقای دوآرته میگه: «وقتی که در مورد موبایلا، وب سایتا و اپلیکیشنا صحبت می کنیم، به مورادی بسیار جوون می پردازیم که هنوز در سطح متوسطی قرار دارن. از طرفی در حالی که هنوز حالتی خام به خود دارن، خیلی سریع تغییر هم می کنن.»

معاون ارشد بخش طراحی گوگل ادامه میده: «در بیست سال گذشته، همین زبون طراحی ناپخته رو در اختیار همه قرار دادیم؛ گویی به سراغ تولید انبوه رفته ایم، دقیقا مثل تولیدات یه عالمه که در عصر انقلاب صنعتی انجام شد. میشه اعلام کرد که طراحی اون اجناس صنعتی، بهترین نبودن.»

مفاهیمی که واسه طراحی بهتر به اونا نیازه [علم زیبایی شناسی، احساس، اجتماع و گذشته ها] در طول یه شب پرورش پیدا نمی کنن: «واسه گوگل، خیلی سخت بود که از همه این مجاری عبور کنه. خیلی از آدمایی که در کنار من به کار مشغول هستن، هنوزم سختی اون روزا رو به یاد دارن و باحال اینکه هنوزم کارای بسیار زیادی واسه انجام دادن باقی مونده.»

ایشون ادامه میده: «اگه می خواین به عنوان طراح اجناس و لوازم مورد استفاده در خونها مشغول به کار شید، باید اطلاعات بسیار جامعی از مواد و متریال جور واجور و نوع ساخت اونا داشته باشین. در واقع همین موارده که شما رو تبدیل به یه طراح می کنه. همه اینا در حالیه که باید اطلاعات بسیار جامعی در مورد علم طراحی داشته باشین و گذشته لوازم خونگی رو هم بشناسین. باید اجناس رو ارگونومیک بسازین و از آخرین گرایشای دنیای مد باخبر باشین. در دنیای دیجیتالی، پیدا کردن اینجور مشخصه هایی در طراحان تقریبا غیر ممکنه. همین موضوع خبر از بالغ نبودن این صنعت میده.»

به عنوان یه طراح، آقای دوآرته اعتراف می کنه که تمایل زیادی واسه ایجاد تغییرات گسترده در رابطای کاربری نرم افزاری داره. یکی از اون تغییراتی که حسابی به اون علاقه داره، دگرش در چگونگی به نمایش کشیدن ردیف اپلیکیشن هاست: «همیشه وسوسه میشم تا آیکون اپلیکیشنا رو با رنگا مشخص کنم.»

این در حالیه که پس از چند دهه از معرفی ماوس و کیبرد، هنوزم شدیدا به اونا متکی هستیم.

ایشون باور داره نوع کاربری یه روش، هرچقدر هم که خوب باشه، نباید به مدت طولانی دست نخورده بمونه. به تصویر فوق نگاه کنین؛ بیل گیتس در اول دهه ۸۰ میلادی سرتیتر روزنامه ها رو با موفقیتای نرم افزاری و سخت افزاری اش به خود اختصاص داد. از اون زمان تا کنون، مشخصه های یاد شده تغییرات بسیار کمی رو پذیرا شدن.

اگه از دوآرته سوال کنین که گوگل حالا روی پیشرفت و ساخت چه کالاهایی تمرکز کرده، پاسخی درست نخواهید شنید. اما می خوایم بدونیم که چه وقتی برتری تلفنای هوشمند تموم میشه. ایشون میگه: «نمی دونم، امیدوارم هرچه زودتر، ولی اگه می دونستم هم نمی تونستم اونو به شما بگم.»

ایشون هم اینکه در مورد ساخته شدن موبایلای نکسوس از طرف خود گوگل هم نظراتی داره؛ بسیاری قبل از این گفته بودن که گوگل به جای اینکه نکسوسا رو به دست ال جی و هوآوی بسپارد، باید خودش اونا رو پیشرفت دهد. معاون ارشد طراحی گوگل میگه: «نمی دونم، ولی شاید این اتفاق اتفاق بیفته. راستش نمی تونم تشخیص دهم این کاریست که گوگل باید بکنه یا باید فقط آزمایشش کنه. این موضوع به گوگل کنترل بیشتری میده اما نکته اینجاس که من مطمئن نیستم به کنترل بیشتر، نیاز داشته باشیم.»

چشم اندازش اصلا نسبت به کامپیوترای شخصی و موبایلا مثبت نیس؛ طراحی این اجناس شدیدا، لازمه به کار گیری اپلیکیشن هاست و این وسط، خود اپلیکیشنا حاضر به رابطه برقرار کردن با هم نیستن: «اپلیکیشنای استفاده شده در کامپیوترای سنتی رو به یاد بیارین، اونا کارکترهایی بسیار کامل داشتن. همین نرم افزارها با گذشت زمان گسترش می پیدا کردن تا جایی که خودشون استعداد تبدیل شدن به یه سیستم عامل رو پیدا می کردن.»

ایشون مجموعه نرم افزاری آفیس یا فوتوشاپ از ادوبی رو واسه گفته هاش مثال زده و ادامه میده: «در دنیای اپلیکیشنای موبایلی اینجور نیس و همین توانایی رو از نرم افزارها گرفتیم.»

Android Wear، سیستم عامل گوگل واسه ساعتای هوشمند، شدیدا بر قدرت درک کاربر از اون و هم اینکه فرامین صوتی وابسته. این سیستم عامل، یه جور دیگه از تفکر رو به نمایش میکشه؛ تفکری که پشت پیشرفت اندروید ور از گوگل و Watch OS از اپل بوده، خیلی فرق خاصی با هم ندارن و میشه گفت لازمه استفاده در نمایشگری به این ابعاد بودن.

معاون ارشد بخش طراحی نرم افزاری گوگل میگه: «به چه دلیل باید تو یه ساعت هوشمند، تماشاگر به کار گیری ردیفا واسه نمایش اپا باشیم؟ نمیشه تو یه نمایشگر کوچیک، ردیفی رو جا داد که به فضای زیادی نیاز داره. همین موضوع موقعیتی رو در اختیارمون قرار داد تا بتونیم موارد تازه ای رو مورد آزمایش بذاریم.»

ایشون ادامه میده: «مطمئن نیستم که کارایی که با سیستم عامل اندروید ور کردیم، درست بودن یا حتی پای خود رو در جاده صحیحی قرار دادیم یا نه، هیچکی نمی دونه. حالا فقط در حال آزمایش کردن موارد تازه هستیم تا ببینیم از کدوم یکی، بازخوردی مثبت دریافت می کنیم، طراحی همینه؛ نظریه ای رو تو ذهن خود شکل داده و بعد در عمل اونو مورد آزمایش قرار می دید، بدون غرور یا اشتیاق کاذب.»

اما سوال اصلی اینه که زبون طراحی دیجیتالی، در ۱۰ سال آینده به کجا خواهد رسید. بازم باید در عصری از رابطای گرافیکی زندگی کنیم که به وسیله اولین نسل از آیفون عرضه شدن؟ آقای ماتیاس دوآرته در جواب به همین سوال میگه: «واقعا امیدوارم که اینجور اتفاقی اتفاق نیفته. اگه اینجور شه، واقعا نا امید میشم. تموم تلاشمون رو به کار می بندیم تا اطمینان حاصل کنیم که ۱۰ سال دیگه، شما مجبور به نشستن پای یه لپ تاپ نشید یا هنگام راه رفتن، موبایلتان رو در دست نگیرید. در اون زمان با شبکه ای از وسایل هوشمندتر و اطلاعات کامل و رابطای گرافیکی پیشرفته رو به رو میشین.»

 


اگه به مبحث طراحی در اجناس دیجیتالی [سخت افزاری و نرم افزاری] علاقه دارین، این مطالب رو هم بخونین:

  • نگاهی به چشم انداز مایکروسافت واسه آینده پر از هرج و مرج پردازش کامپیوتری
  • نقاب سادگی بر پیکر پریشونی؛ اپل چیجوری در حال بدنام کردن «طراحی» است؟

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *