مهندسی مجدد فرایندها و سیستم پشتیبان تصمیم

از عوامل مطرح در سازمان ها برنامه ریزی منابع سازمان است. این برنامه ریزی شامل کلیه تأمین ها و برنامه ریزی های از تا مین اولیه و برنامه تأمین کنندگان شروع و نهایتاً تا تحویل به مشتری و خروج از سازمان ادامه پیدا می کند. این برنامه ریزی را اصطلاحاً ERP گویند.
در حال حاضر نقاط ضعفی در ERP وجود دارد: (1) علی رغم دستاوردهای آن در فرایند مدیریت و برنامه ریزی منابع، نمی تواند به مدیریت جامع بلادرنگ پویا که برای پاسخ به تغییرات عملی و تصمیم گیری معقول مهم است، دست پیدا کند. (2) خیلی از شرکت ها هنوز از ERP در یک سطح مشترک مثل سیستم های اطلاعاتی عمومی (که هدف ان ها جمع آوری اطلاعات ، انتقال ، محاسبه است)، استفاده می کنند، علاوه بر این، ماژول پشتیبان تصمیم در ERP ، فاز جمع آوری اطلاعات را به جای تجزیه و تحلیل جامع نگه می دارد. (3)عدم انعطاف پذیری ERP در روش تکراری تجزیه و تحلیل در شرکت های مختلف، و نتیجه گیری های غیرمنطقی و نامناسب. (4) در حال حاضر، ERP به خوبی در مدیریت اطلاعات داخلی سازمان کارش را انجام می دهد، اما ERP در تعامل خارجی و تصمیم گیری گروهی نمی تواند اقدامات موثری انجام دهد. (5)امروزه با توجه به توسعه سرویس گرایی و همچنین وجود سازمان های شبکه ای و گسترده، نیاز به پیاده سازی ERP در قالب گسترده و همکار، وجود دارد. اما با توجه به عدم وجود زیر ساخت های مناسب و عدم به کار گیری چارچوب کلان و منطبق در جهت بهبود عملکرد ERP , کارایی مناسب محقق نمی گردد.
لذا با توجه به نقاط ضعف بیان شده نیاز به چارچوبی کاملاً یکپارچه که کلیه نقاط ضعف را پوشش دهد الزامی است. آن چه که امروزه علاوه بر بحث یکپارچه سازی منابع سازمان لازم است،ایجاد یک محیط است که در آن قسمت های مجزای یک شرکت یا شرکت های مجزا ،خودشان بتوانند فعالیت هایشان را مدیریت کنند و با سایر قسمت های کسب و کار و شرکایشان و همچنین مشتریان و تأمین کنندگان، بتوانند تعامل داشته باشند. پس هدف ایجاد محیطی است که کاربران، خصوصاً در سازمان های تولیدی، فرایندهای کسب و کارشان را در زیر ساخت های کسب وکار صرف نظر از آنکه در داخل یا بیرون شرکت باشند، مدیریت کنند.
این امکان برآورده نمی شود مگر با فراهم کردن بستر سرویس ها. در چنین بستری برنامه ریزی های منابع سازمان به شکل سرویس های مورد نیاز درخواست و در وب سرور مرکزی، سرویس دهی می شوند. کارایی در سیستم هایERP را می توان با پیش بینی صحیح زمان و کمیت ها، یکپارچگی همه جانبه و کاهش خطا ها و بهبود عملکرد ,به شکل قابل توجهی افزایش داد. اما همواره درصدی از خطا امکان وقوع دارد، که نتیجه معکوس در کارایی را ایجاد می کند. این خطاها میتوانند خطای محاسباتی و یا حتی اشتباهات و خطاهای حیاتی تری باشند.بنابراین استفاده از یک سیستم پشتیبان تصمیم, DSS, همواره خطر وقوع خطا را به همراه خواهد داشت. بنابراین با استفاده محض از این سیستم ها، دست یابی به اهداف سیستم به خطر خواهد افتاد. بنابراین نیاز است که همواره صحت این تصمیمات بررسی و سپس به عنوان تصمیم به سیستم القا شود. لذا، برای بهبود عملکرد ERP، نیازمند سیستم همکار پشتیبان تصمیم هستیم. علت اینکه این سیستم ها برای استفاده در مقیاس های مختلف و به شکل وسیع فراهم می شود، این است که افراد زیادی در سیستم از تصمیم گیری های مشابهی استفاده می کنند. بنابراین به آن ها امکان استفاده از الگوریتم های استاندارد و یا استفاده از چارت های مختلف را می دهد.
1-2 فرضیات مسئله:
در این پروژه، سازمان های تولید در صنعت تولید خودرو در ایران در نظر گرفته شده است.
معماری سرویس گرا بدون در نظر گرفتن زبان و ماشین مورد استفاده برای اجرای سرویس ها، یک چارچوب برای سرویس های ارتباطی توزیع شده فراهم می کند.
معماری و ساختار ERP به گونه ای است که یکپارچگی و جامعیت اطلاعات سطح سازمان را فراهم نموده و جریانی روان از اطلاعات بین بخش های مختلف سازمان فراهم می کند.
سیستم پشتیبان تصمیم، سیستمی جهت یادگیری، تأمین انعطاف پذیری، پاسخگویی سریع، پوشش دادن تغییرات و کمک به تصمیم گیری در زمینه های مختلف است.
چارچوب و زنجیره تولید مد نظر, از SCM شروع تا تولید و مونتاژ و تحویل به مشتری و CRM ادامه می یابد و چارچوب با نگاه به کل زنجیره ایجاد می گردد.
چارچوب سرویس گرا، با ساختاری مبتنی بر فناوری است و تبادلات اطلاعات با استفاده از سرویس ها انجام می شود.
1-3 هدف از اجرا :
اهداف اصلی که در این پایان نامه مد نظر قرار خواهد گرفت:
حاکمیت معماری سرویس گرا
توسعه چرخه عمر مدیریت فرایند کسب و کار و مدیریت منابع سازمان در جهت پوشش چرخه عمر معماری سرویس گرا
افزایش چالاکی، کاهش هزینه برای سازمان های تولیدی و ایجاد یکپارچگی بین سیستم های اطلاعاتی و فناوری زیر ساختی
رسیدن به مدل یکپارچه با اجماع ایده های مطرح در دو حوزه کسب و کار و فناوری اطلاعات
کاربردی کردن مدل پیشنهادی با در نظر گرفتن حدود مطالعه موردی
رسیدن به یک چارچوب و سکو جامع در جهت توسعه برنامه ریزی منابع سازمان در سیستم های سرویس گرا
هوشمند سازی سیستم با در نظر گرفتن سیستم های پشتیبان تصمیم در برنامه ریزی های سازمان های تولید و مونتاژ خودرو در ایران
بهبود فرایندها با استفاده از مهندسی مجدد فرایندها و سوق دادن سازمان از ساختار گرایی به فرایند گرایی با زیر ساخت فناوری در صنعت خودرو سازی
1-4توجیه ضرورت انجام پروژه :
امروزه می توان رشد اطلاعاتی در سازمان و پیچیده تر شدن فرایندهای کسب و کار را مشاهده نمود؛ لذا این سازمان ها به مدیریت و کنترل فرایندهای کسب و کارشان نیازمند می باشند. زیرا ساز و کارهای متنوع و مختلفی برای مدیریت بر فرایندهای کسب و کار تهیه و طراحی گردیده است. اما در این سیستم ها شناسایی و نظارت بر فرایندها از یک سو و کنترل عملکرد آن ها از سوی دیگر، همچنین ملموس شدن این فرایندها در دنیای واقعی مهم ترین دیدگاه هایی است که در فناوری اطلاعات مطرح می باشد و سیستم های کنونی این دو را مجزا می دانند. چرا که در گذشته در یک سازمان تجاری، فرایندها به عنوان هسته مرکزی قرار داشتند و برای هر فرایندی سیستم مجزایی را تهیه می کردند که به آن ها سیستم های جزیره ای می گفتند. به دلیل عدم ارتباط بین این سیستم ها و نداشتن یک مدل یکپارچه، اهداف کلی مدیریتی سازمان به نحو مناسبی پاسخ داده نمی شد. برای این منظور و رفع مشکلات، ایده های مدل های یکپارچه و همکار شکل گرفت.
در یک نگاه جامع، یک سیستم کسب و کار، ممکن است از چندین زیر سیستم مرتبط با یکدیگر تشکیل شده باشد. اما می دانیم که طراحی و پیاده سازی این سیستم ها حجم کاری زیادی را می گیرد. اما با توجه به ماهیت های فرایند کسب و کار (شامل تحلیل و شناسایی، مدل سازی، طراحی و بهبود و پایش فرایندها) و معماری و چارچوب سرویس گرا (شامل طراحی و پیاده سازی فرایندهای کسب و کار به صورت سرویس های کسب و کار) و سیستم های پشتیبان تصمیم، از این حجم کاری کاسته می شود.
اگر چه معماری سرویس گرا و مدیریت فرایند کسب و کار مستقلند، اما آن ها اهداف عمومی را به اشتراک می گذارند و باعث چابکی و چالاکی سازمان می شوند. پس برای کاستن حجم کاری در سازمان ها، رسیدن به چابکی و چالاکی و کاهش هزینه ها و داشتن یک سیستم یکپارچه و همکار و بنابراین کاهش زمان تولید در سازمان های تولیدی و در نتیجه بهبود وضعیت نهایی سازمان در بازارهای رقابتی، نیاز به یک سیستم یکپارچه و سرویس گرا برای مدیریت منابع سازمان، خصوصاً در سازمان های تولیدی امروزی الزامی می باشد.