منبع کنترل درونی و آگاهیهای اجتماعی

ارائه آموزش متناسب با نیازهای زندگی و شغلی مخاطبان و کمک به بهبود شرایط زیستی آنها
گسترش آگاهیهای اجتماعی، فردی، شغلی و خانوادگی فراگیران در خصوص مسایل زندگی
توانمندسازی مخاطبان به منظور تسهیل در برقراری ارتباط و برخورد مناسب با مسایل زندگی
افزایش توانایی روانی- اجتماعی، ارتقای سطح بهداشت روانی
محافظت از حقوق انسانها
پیشگیری از شکلگیری رفتارهای آسیبرسان
ارتقای سازگاری فرد با دیگران و با محیط زندگی بدون آسیبرساندن به خود و دیگران و رسیدن به حداکثر شادمانی
پیشگیری از آسیبهای اجتماعی مانند سوء مصرف مواد مخدر، خودکشی و بزهکاری و …
کمک به ایجاد احساس تعهد و مسئولیت پذیری در برابر خود، دیگران و در برابر تصمیمها، انتخابهای خود در برابر منابع طبیعی و انسانی محیط اطراف
کمک به شکوفایی توانمندیهای بالقوه و حرکت از ناتوانیها به سوی مهارتهای توانمند و سازنده
توانایی همکاری (مانند توانایی کار مشترک تا رسیدن به هدف مشترک گروهی)
توانایی تصمیمگیری سنجیده در تمام سطوح زندگی بر اساس جمع آوری اطلاعات صحیح، ساماندهی و ارزشیابی و نتیجهگیری از آنها
توانایی مدیریت درگیری با افراد مانند توانایی گریز از برخورد، روشهای میانجیگری در درگیری، مواجهه یادگیری به گونهای که کمترین انرژی را از دست بدهد و بیشترین بهره را از نیروی خلاق خود ببرند.
توانایی اظهار وجود (توانایی بیان روشن، محکم و در عین حال محترمانه عواطف، احساسات، نیازها، علایق و نگرانیها و ترس ها)
توانایی اندیشیدن همراه با استدلال، تفکر انتقادی ارزشیابی انتخابها و تصمیمگیری صحیح و منطقی و مثبت بر اساس آن تفکرات (مرشدی، 1387).
اهمیت مهارت های زندگی
در مطالعه ای که توسط کلینگمن (1998)، انجام گرفت اهمیت مهارت های زندگی در زمینه هایی مانند برقراری ارتباط صمیمانه، مسائل تحصیلی و شغلی، رفتارهای خودتخریبی، زندگی اجتماعی و بهداشت، اثربخش بود. یکی از مؤلفه های اساسی آموزش مهارت های زندگی، بحث های گروهی است. بحث های گروهی موجب می شود که دانش آموزان استعدادها و توانایی های فردی خود را کشف کنند. در ضمن از طریق مشکل گشایی گروهی، راه حل هایی را برای مشکلات زندگی روزمره تجربه می کنند. در این روش دانش آموزان احساس می کنند که مورد پذیرش هم سالانشان هستند. از دیگر محاسن بحث های گروهی، افزایش توانایی خودرهبری، خودکنترلی، توانایی تصمیم گیری، خوداثربخشی، منبع کنترل درونی و شایستگی های رفتاری اجتماعی دانش آموزان می باشد (میلر و نان،2001؛ نقل از صفرزاده، 1382).
پژوهش های متعدد نشان داده اند که آموزش مهارت های زندگی در زمینه های ذیل، مؤثر بوده است:
الف: افزایش سلامت روانی و جسمانی:
1- تقویت اعتماد به نفس و احترام به خود
2- مقابله با فشارهای محیطی و روانی
3- کمک به تقویت ارتباط بین فردی