دانلود پایان نامه

ه نمی شد، به تدریج توسعه پیدا کرد.
از سال 1409 میلادی میدان های مبادله کالا، پول و سایر وسایل پرداخت در بورژ مرکز فنلاند واقع در شمال شرقی بلژیک بوجود آمد. صرافان همه روزه در میدان توبریوس در مقابل خانه خانواده بازرگان معروف وان در بورس برای دادو ستد پول و براوت جمع می شوند و به همین دلیل به این گروه ها به اختصار نام بورس داده شد(عباسیان، 1374،ص32).
بعدها به علت مشکلات اقتصادی از فضای باز (از جمله آب و هوا) بازرگانان و کسبه این شهر به فکر تاسیس جایگاهی جدید در شهری دیگر افتادند که ساخت مجموعه ای به همین نام در شهر انورس بلژیک ، اولین گام در تاسیس آگاهانه بورس بوده است.
تالار بورس به وقوع پیوسته در جهان و حرکت از جامعه فئودالیزم قرن پانزده به سوی جامعه صنعتی باعث شد که بورس های سرتاسر جهان اهمیت ویژه ای بیابند. آنچه در سال 1553 میلادی رخ داد، ایجاد شرکت های سهامی عام بود که در سال 1602 با تاسیس شرکت هند شرقی، شکل اصلی خود را پیدا نمود و بدین ترتیب اساس بازار سرمایه پایه گذاری شد. بازار سرمایه همزمان با انقلاب صنعتی در اروپا شروع به رشد نمود و به مرور کشورهایی نظیر المان، انگلیس و سویس را در برگرفت.
هسته مرکزی تفکری که تشکیل چنین سازمانی را در برداشت این بود که بازرگانان و صاحبان صنایع در پی ایجاد راهکاری برای جذب مشارکت اقشار جامعه و تجهیز منابع مالی جهت پیشبرد اهدافشان بودند که بهترین راه حل برای جذب سرمایه گذاران جدید تقسیم بود و زیان با آنان بود.

برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  77u.ir  مراجعه نمایید
رشته مدیریت همه موضوعات و گرایش ها : صنعتی ، دولتی ، MBA ، مالی ، بازاریابی (تبلیغات – برند – مصرف کننده -مشتری ،نظام کیفیت فراگیر ، بازرگانی بین الملل ، صادرات و واردات ، اجرایی ، کارآفرینی ، بیمه ، تحول ، فناوری اطلاعات ، مدیریت دانش ،استراتژیک ، سیستم های اطلاعاتی ، مدیریت منابع انسانی و افزایش بهره وری کارکنان سازمان

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

اکنون پس از گذشت سال ها اهمیت این نهاد مالی ان قدر زیاد شده بود از بورس به عنوان دماسنج اقتصاد کشورها نام می برند(کاویان و دیگران، 1385، صص13 و14).
بعضی از محققان دیگر معتقدند که اولین بورس اوراق بهادار در دنیا در شهر آمستردام و توسط اولین شرکت چند ملیتی به نام کمپانی هند شرقی هلند پدیدار شد. به همین نحو، شرکت کمپانی هند شرقی هلند اولین شرکتی بود که سهام منتشر کرد. این شرکت به مرحله ای رسیده بود که می بایست در امور اقتصادی خود تغییر ساختار دهد و با اقدام به عرضه عمومی، در حقیقت در زمان خود به اقدامی انقلابی دست زد. بورس آمستردام در سپتامبر 1602 ، شش ماه پس از تشکیل شرکت کمپانی هند شرقی هلند تاسیس شد. شرکت کمپانی هند شرقی هلند از سلسله عواملی برای نیل به موفقیت برخوردار بود: 50 هزار نفر کارمند غیر نظامی با ارتش خصوصی مشتمل بر 40 ناو جنگی، 30 نفر ملوان و 10 هزار خدمه و البته گردش فزاینده سود ،کل کشور هلند تجدید حیات یافت.
این شرکت با وجود بازاری برای سهام و اوراق قرضه خود، احتمالاً قویترین اقتصاد در تاریخ جهان را داشته است. به نظر می رسد که شرکتی با ارتش و ناو جنگی خصوصی هیچ گاه در آینده در هیچ بازاری پدیدار نشود. کلید موفقیت این شرکت در حقیقت حضور عموم در مالکیت آن بوده است. این امر انباشتن 5/6 میلیون گیلدر واحد پیشین پول هلند را برای آن شرکت به ارمغان آورد. همچنین بورس باعث شد تا شرکت مزبور بتواند برای رفع نیازهای کوتاه مدت خود، اوراق قرضه منتشر کند. به این ترتیب ، اولین بورس اوراق بهادار، محکی بود برای کاپیتالیسم مدرن. تاریخچه شرکت کمپانی هند شرقی هلند در حقیقت ماکتی از آنچه بر سر شرکت های پذیرفته در بورس می آید، بود:
IPO شرکت، شاهد 15 رشد در قیمت عرضه بود، در حقیقت اولین فرصتی در تاریخ برای سهامداران، که بتوانند از IPO منتفع گردند. سهامداران بلندمدت نیز سود سرشاری از محل سرمایه گذاری به دست آوردند، به گونه ای که بیست سال بعد، قیمت سهام آن 300 درصد رشد یافت. ممکن است که بازده چشمگیری به نظر نرسد، اما میانگین سود سالانه شرکت ، 18 درصد بود. واضح است که سرمایه گذاران در آن زمان به دنبال درآمد بیشتر بودند. در آن زمان، P/E ابداع نشده بود و گرچه حساب های واقعی شرکت در آن زمان شفاف نبود، اما P/E این شرکت بسیار پایین و نزدیک به یک بود. چهار ماه سال پس از تاسیس، شرکت رکورد تخصیص سود به میزان 75 درصد را از خود بجا گذاشت. اما، هیات اجرایی شرکت بعداً تحت فشار گرفت و از تمام اهرم و ابزار مهندسی مالی جهت ادامه روند حفظ بازده و سهامداران استفاده نمود. پرداخت سود نقدی به طور چشمگیری جای خود را به اوراق قرضه داد، حتی ادویه هایی نظیر فلفل جایگزین پرداخت نقدی گردید. سپس اولین نشانه های حباب قیمتی در تاریخ پدیدار شد. این دوره، ارزش سهام تحت تاثیر داد و ستد ابزار آتی به حد انفجار رسید و قیمت سهام شرکت به 1200 درصد نرخ اولیه آن افزایش یافت. در اواخر قرن 18 ، یعنی نزدیک به 200 سال بعد از شروع فعالیت شرکت، نشانه های سقوط آن پدیدار گردید. این شرکت با بدهی 110 میلیون گیلدری در موقعیتی قرار گرفت که تنها سهامداران شرکت انرون می توانند آنرا درک کنند. دولت هلند وارد ماجرا شد و بدهی های آنرا بر عهده گرفت. در حالی که تاریخ این شرکت روبه زوال گذاشت، تاریخچه بورس های اوراق بهادار تازه در ابتدای راه قرار داشت. در سال 1698، فهرستی از نرخ سهام و کالا توسط شخصی در قهوه خانه ای در لندن منتشر شد. دادو ستد در لندن آغاز شده بود و کارگزاران دریافتند که باید هرچه زودتر از بورس سلطنتی – مرکز تجارت لندن – خارج شوند. بورس سلطنتی مرکز دادو ستد اقلام فیزیکی یعنی کالاهایی که از بندر (لنگرگاه لندن) وارد می شد، بود اما طبیعی است که به دلیل روند رو به رشد حجم قراردادها و نیز پول در گردش، نیاز به سهام امری اجتناب ناپذیر تلقی گردید. بعد از خروج از بورس سلطنتی، کارگزاران به خیابان ها وقهوه خانه سرازیر شدند. عجیب اینکه در دوره مدرن، بورس سلطنتی اکنون به کلکسیونی از بوتیک ها و مشروب فروشی ها تبدیل شده بود. این امر، پیروزی شیرینی برای بازاری که از حافظه بلندمدت برخوردار نبود، به شمار می رفت. این بورس اوراق بهادار به شکل آزاد نزدیک به یک قرن تا سال 1773 ادامه یافت و از اولین نشان های انقلاب صنعتی که اولین فراز و فرود مالی بریتانیا را به ارمغان آورد و به نام حباب دریای جنوب شناخته شد- فراتر رفت. 50 سال بعد، اولین بورس اوراق بهادار لندن به وجود آمد. جای تعجب نداشت که این بار هم این مکان در یک قهوه خانه و در طبقاتی در منطقه تجاری باشد. این بورس جدید اوراق بهادار لندن، نقش مهمی در انقلاب صنعتی بریتانیا ایفا نمود و ماهیت اوراق بهادار در سطح اروپا و ایالات متحده فراگیر شد.
اما تا سال 1801 هیچگونه مقررات یا عضویت رسمی در بورس اوراق بهادار لندن مشاهده نشد. در حالی که بزرگترین گام های تغییر در تاریخ دنیا به وقوع می پیوست ، هنوز تعدادی اعتقاد داشتند که خرید و فروش سهام امری غیراخلاقی و شیطانی محسوب می شود. بورس نیویورک در اواخر قرن هجدهم تاسیس شد و با وجود و با وجود رقیب دیگری به نام بورس امریکن، از نظر حجم معاملات و اهمیت بازار سرمایه امریکا، در مقام اول قرار دارد. در امریکا، اولین محل شناخته شده به عنوان بورس اوراق بهادار در نیویورک و در محوطه ای زیر درخت نارون بزرگی در خیابان وال استریت بود که بعدها به قهوه خانه ای در نزدیکی همان محل انتقال یافت. وال استریت ، یک دیوار مستحکم در نیویورک ب
ود (که به هر علتی) توسط هلندیان بنا شده بود. در سال 1792، 24 کارگزار سهام قراردادی را امضا نمودند که بعدها – هیات سهام و بورس نیویورک – شرکتی که بعدها به بورس اوراق بهادار نیویورک (NYSE) تبدیل شد – جایگزین آن گردید. جالب است که وال استریت در کنار دیگر سمبل ایالات متحده یعنی آسمان خراش ها ، به عنوان نماد قدرت و پول این کشور به شمار می رود (بلوریان تهرانی، 1371، صص8-6).

 
 
2-6-2-2- پیشینه بورس در ایران
ریشه های ایجاد بورس اوراق بهادار در ایران به سال 1315 بازمی گردد. در این سال یک کارشناس بلژیکی به نام ران لوترفلد به همراه یک کارشناس هلندی، به درخواست دولت وقت ایران، درباره تشکیل بورس اوراق بهادار مطالعاتی نمودند و طرح تاسیس و اساسنامه آن را تنظیم کردند. در همان سال ها یک گروه کارشناسی در بانک ملی نیز به مطالعه موضوع پرداختند و در سال 1317 گزارش کاملی درباره جزئیات مربوط به تشکیل بورس اوراق بهادار تهیه کردند. ولی به علت نامساعد بودن شرایط برای بورس اوراق بهادار و وقوع جنگ جهانی دوم، این امر تا سال های 1340 به تعویق افتاد. از سرگیری مطالعات در این زمینه به فرصت مناسبتری نیاز داشت که این فرصت پس از کودتای 28 مرداد 1332 و حاکم شدن آرامش نسبی بر ایران برای اتاق بازرگانی، اتاق صنایع و معادن، بانک مرکزی و وزارت بازرگانی ایجاد شد تا چند سالی را به بررسی پیرامون این بازار و شرایط ایران برای تشکیل آن بپردازند. این گروه فعالیت خود را به صورت جدی از سال 1333 آغاز نمودند و پس از دوازده سال تحقیق و بررسی، در سال 1345 قانون و مقررات تشکیل بورس اوراق بهادار را تهیه و لایحه مربوط را به مجلس شورای ملی ارسال کردند. بورس اوراق بهادار تهران در بهمن ماه سال 1346 بر پایه قانون مصوب اردیبهشت ماه 1345 تاسیس شد. دوران فعالیت بورس اوراق بهادار را می توان به چهار دوره تقسیم کرد: دوره نخست (1357-1346)، دوره دوم (1367-1358)، دوره سوم (1383-1368) و دوره چهارم (از 1384 تاکنون).
دوره نخست (1357-1346)
بورس اوراق بهادار از پانزدهم بهمن سال 1346 فعالیت خود را با انجام چند معامله بر روی سهام بانک توسعه صنعتی ومعدنی آغاز کرد. در پی آن شرکت نفت پارس، اوراق قرضه دولتی، اسناد خزانه، اوراق قرضه سازمان گسترش مالکیت صنعتی و اوراق قرض عباس آباد به بورس تهران راه یافتند. در این دوره گسترش فعالیت بورس اوراق بهادار بیشتر مرهون قوانین و مقررات دولتی بود که از جمله می توان موارد زیر را برشمرد:
تصویب قانون گسترش مالکیت سهام واحدهای تولیدی در اردیبهشت 1354 که به موجب آن موسسات خصوصی و دولتی موظف شدند به ترتیب 49% و 94% سهام خود را به شهروندان عرضه نمایند.
تصویب قانون معافیت های مالیاتی برای شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار در سال 1354.
طی 11 سال فعالیت بورس تا پیش از انقلاب اسلامی در ایران، تعداد شرکت ها و بانک ها و شرکت های بیمه پذیرفته شده از 6 بنگاه اقتصادی با 6/2 میلیارد ریال سرمایه در سال 1346 به 105 بنگاه با بیش از 230 میلیارد ریال در سال 1357 افزایش یافت. همچنین ارزش مبادلات در بورس از 15 میلیون ریال در سال 1346 به بیش از 34 میلیارد ریال طی سال 1357 افزایش یافت.
دور دوم (1367-1358)
در سال های پس از انقلاب اسلامی و تا پیش از نخستین برنامه پنج ساله توسعه اقتصادی، دگرگونی های چشمگیری در اقتصاد ملی پدید آمد که بورس اوراق بهادار تهران را نیز دربرگرفت. نخستین رویداد، تصویب لایحه قانون اداره امور بانک ها در تاریخ 17/3/1358 توسط شورای انقلاب بود که به موجب آن بانک های تجاری و تخصصی کشور در چارچوب 9 بانک شامل 6 بانک تجاری و3 بانک تخصصی ادغام و ملی شدند.
چندی بعد و در پی آن شرکت های بیمه نیز در یکدیگر ادغام شده و به مالکیت دولتی درآمدند و همچنین تصویب قانون حفاظت و توسعه صنایع ایران در تیرماه سال 1358 باعث شد تعداد زیادی از بنگاه های اقتصادی پذیرفته شده در بورس از آن خارج شوند، به گونه ای که تعداد آنها از 105 شرکت در سال 1357 به 56 شرکت در پایان سال 1367 کاهش یافت.
حجم معاملات سهام در این دوره از 2/34 میلیارد ریال در سال 1357 به 9/9 میلیارد ریال در سال 1367 کاهش یافت و میانگین نسبت حجم معاملات سهام به GDP به کمترین میزان در دوران فعالیت بورس رسید که از مهمترین دلایل آن شرایط جنگی و روشن نبودن خطوط کلی اقتصاد کشور بود. بدین ترتیب در طی این سال ها، بورس اوراق بهادار تهران دوران فترت خود را آغاز کرد که تا پایان سال 1367 ادامه یافت.
دوره سوم (1383-1368)
با پایان یافتن جنگ، در چارچوب برنامه پنج ساله اول توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران تجدید فعالیت بورس اوراق بهادار تهران به عنوان زمینه ای برای اجرای سیاست های خصوصی سازی مورد توجه قرار گرفت. بر این اساس، سیاست گذاران در نظر دارند بورس اوراق بهادار با انتقال پاره ای از وظایف تصدی های دولتی به بخش خصوصی، جذب نقدینگی و گردآوری منابع پس اندازی پراکنده و هدایت آن به سوی مصارف سرمایه گذاری، در تجهیز منابع توسعه اقتصادی و انگیزش موثر بخش خصوصی برای مشارکت فعالانه در فعالیت های اقتصادی، نقش مهم و اساسی داشته باشد. در هر حال، گرایش سیاست گذاری های کلان اقتصادی به استفاده از ساز و کار بورس، افزایش چشمگیر شمار شرکتهای پذیرفته شده و افزایش حجم فعالیت بورس تهران را در برداشت، به گونه ای که حجم معاملات از 9/9 میلیارد ریال سال 1367 به 202/104 میلیارد ریال درپایان سال 1383 رسید و تعداد بنگاه های اقتصادی پذیرفته شده در بورس تهران از 56 شرکت به 422 شرکت افزایش یافت. در این دوره دولت مجموعه ای از قوانین و مقررات در راستای گسترش بازار بورس اوراق بهادار وضع نمود که تاثیر بسزایی در افزایش حجم معاملات داشت، از جمله :
تبصره 35 قانون بودجه سال 1378 کل کشور که در آن به وظیفه دولت نسبت به تعیین تکلیف همه شرکت های بخش دولتی از راه ادغام، واگذاری و فروش سهام به بخش های خصوصی و تعاونی اشاره شد.
ماده 94 قانون برنامه سوم توسعه (1383-1379) که بر اساس آن
شورای بورس موظف شد تا کارهای لازم را برای ایجاد شبکه رایانه ای بازار سرمایه ایران به منظور انجام گرفتن داد و ستد الکترونیک اوراق بهادار در سطوح ملی و پوشش دادن خدمات اطلاع رسانی در سطح ملی و بین اللملی انجام دهد. همچنین بر اساس ماده 95 برنامه سوم توسعه، شورای بورس مجاز شد تا دست به راه اندازی بورس های منطقه ای در سطح کشور بزند و راهکارهای لازم را برای قابل معامله شدن دیگر ابزارهای مالی در بورس اوراق بهادار فراهم نماید. از سال 1369 محاسبه شاخص بهای سهام در بورس اوراق بهادار تهران آغاز شد که مقدار آن از 472 واحد در سال 1370 به 113/12 واحد در سال 1383 رسید.
دوره چهارم (از سوی 1384 تاکنون)
در سال 1384، نماگرهای مختلف فعالیت بورس اوراق بهادار در ادامه روند حرکتی نیمه دوم سال 1383، همچنان تحت تاثیر رویدادهای مختلف داخلی و خارجی و افزایش بی رویه شاخص ها در سال های قبل، از روندی کاهشی برخوردار بودند و این روند، به جز دوره کوتاهی در آذرماه تا پایان سال قابل ملاحظه بود. به هر حال از آذرماه سال 1384، سیاست ها و تلاش دولت و سازمان بورس باعث کند شدن سرعت روند کاهشی معیارهای فعالیت بورس شد. در حالی که شاخص کل در پایان سال 1384 به 9459 واحد رسیده بود، طی سال 1385 از مرز 10000 واحد عبور کرد و در نهایت در پایان سال مذکور 9821 واحد را تجربه کرد. همچنین کاهش چشمگیر معاملات سهام در سال 1384، با توجه به اقدامات موثر فوق الذکر در سال 1385 به تعادل نسبی رسید، به نحوی که ارزش معاملات


دیدگاهتان را بنویسید