مراقبتهای بهداشتی

یکی از معیار های توسعه جوامع ، ارایه مراقبتهای بهداشتی ودرمانی لازم به تمام مردم است ، شاید مهمترین رکن از مراقبتهای درمانی را مراقبتهای اورژانسی به خصوص پیش بیمارستانی آن تشکیل می دهند . در راستای حفظ سلامت افراد، سازما نهای متعددی بنیان نهاده شده اند که هر یک با به عهده گرفتن بخشی از مسئولیت، این مهم را به انجام می رسانند و با توجه به نقشی که گاه ثانیه ها و دقایق در نجات جان انسان ها بازی می کنند، [مرکز مدیریت حوادث و فوری تهای پزشکی (کشور) شکل گرفته است] که نقشی مهم و بنیادین درحفظ سلامت افراد ایفا می کند. سیستم خدمات پزشکی اورژانس جامعی از پرسنل، تجهیزات و منابع است که به منظور کمک رسانی و ارائه مراقب تهای پزشکی اورژانس به جامعه تدوین شده است. فوریتهای پزشکی هر ساله در کشور منجر به مرگ ومعلولیت جسمی وروانی هزاران نفر و صدمات مالی بسیار می شود همچنین به دنبال هر حادثه، استرسهای روانی و فشارهای مالی زیادی به اطرافیان بیمار و مصدومان وارد میکند که گاه جبران ناپذیر می باشد. (تاناکا،366:2006)
سرعت، دقت و هماهنگی در ارائه خدمات طبی اورژانس،ارتباط اصولی بین اجزای تیم، مدیریت صحیح حوادث و بیماری ها، کنترل عوامل آسیب رسان در صحنه حادثه،انجام صحیح و علمی اقدامات طبی و . . . از مواردی است که کلیه ی تیمهای پزشکی باید از آن ها آگاه باشند. ( برایان،1:1383)
گرچه در قرن بیستم ویکم ، تکنیسین فوریتهای پزشکی نقش سنتی و شناخته شده اورژانس (115) را ادامه خواهد داد اما می تواند مسوًولیت های بیشتری را نیز بپذیرد . برخی از نقش ها و مسوًولیت های تکنیسین فوریتهای پزشکی شامل آموزش عمومی ، اجرای سلامت و مشارکت در برنامه های پیشگیری از صدمات و بیماری ها است . در مورد نیاز به تأمین هزینه ها هم ممکن است حقوق شما بر اساس رساندن بیمار به مرکز مناسب برای مراقبت سلامت که ممکن است جایی غیر از بیمارستان باشد ، تعیین گردد بنابراین تکنیسین فوریتهای پزشکی می تواند به عنوان تسهیل کننده امر دسترسی به مراقبت ها یا ارائه دهنده درمان عمل نماید. تکنیسین فوریتهای پزشکی باید همواره درصدد حفظ کیفیت بالای مراقبت های سلامت در برابر هزینه های منطقی باشد. به این ترتیب همیشه باید به عنوان وکیل و مدافع بیمار خود عمل نموده و ارائه بهترین مراقبت های ممکن را بدون توجه به توانایی پرداخت هزینه یا وضعیت بیمه تضمین نماید. تکنیسین فوریتهای پزشکی در برابر مدیر درمانی سیستم ، کارفرمایان ، عموم مردم و همکاران خود مسوًول و پاسخگو است . گرچه به نظر می رسد در نظر گرفتن یک وضعیت استاندارد، مشکل باشد اما اگر با حداکثر توجه به بیمار خود کار کنید ، به ندرت به مشکل برخورد خواهید نمود.(،برایان،6:1383)
2-4-2-تکنیسین فوریتهای پزشکی یک حرفه واقعی در زمینه سلامت :علیرغم جوان بودن نسبی این حرفه ، اما در حال حاضر به عنوان بخش مهمی از سیستم مراقبت سلامت در سرویس پزشکی اورژانس مطرح است .
به عنوان یک تکنیسین فوریتهای پزشکی باید در طراحی ، اجرا ، ارزیابی و انتشار تحقیقات در زمینه موضوعات مرتبط به حرفه خود نقش فعال داشته باشد . تمرینات تکنیسین فوریتهای پزشکی در سال های گذشته بر پایه داده های قدیمی و سنتی قرار داشته است. تنها در دهه 1990 بود که استفاده از روش علمی برای جنبه های مختلف فعالیت های پیش بیمارستانی درخدمات فوریتهای پزشکی به درستی آغاز گردید. بر اساس نتایج تحقیقات ، بسیاری از درمان های سنتی در خدمات فوریتهای پزشکی ، کنار گذاشته شده یا مجددآ تعریف شد. هنوز هم پرسش های پاسخ داده نشده زیادی وجود دارد که پاسخ به آنها تنها از طریق تحقیقات علمی مستمر و مداوم ممکن می شود.
یکی دیگر از جنبه های ضروری افراد شاغل در زمینه سلامت ، پذیرش و پیروی از آئین نامه مشخصی از اخلاقیات و وجدان حرفه ای است . افکار عمومی باید در این جهت باشد که نیازهای عمومی و نیاز بیمار همواره بیش از علایق شخصی ، حرفه ای و مالی برای تکنیسین فوریتهای پزشکی حائز اهمیت است . هیچ گاه نباید از یاد ببرید که بیمار ، نگرانی عمده و اولویت اول شما است .
یک جنبه ضروری برای افراد شاغل در زمینه سلامت ، پذیرش و پیروی از آئین نامه مشخصی از اخلاقیات و وجدان حرفه ای است .
2-4-3- خدمات فوریتهای پزشکی
سیستم خدمات پزشکی اورژانس، شبکه جامعی از پرسنل ، تجهیزات و منابع است که به منظور کمک رسانی و ارائه مراقبت های پزشکی اورژانس به جامعه تدوین شده است . (برایان،7:1383 -5)
2-4-4-عملیات خدمات فوریتهای پزشکی عملیات خدمات پزشکی اورژانس به طور معمول با فعال شدن شهروندان در هنگام تماس با مرکز اطلاعات اورژانس آغاز می شود . مراکز اطلاعات خدمات فوریتهای پزشکی ، اطلاعات ضروری را جمع آوری نموده و نزدیک ترین کارکنان مناسب و واحد مجهز را اعزام می نماید. در بسیاری از سیستم های خدمات فوریتهای پزشکی ، واحد اطلاعات ، تا زمان رسیدن نیروهای اورژانس دستور العمل هایی به شخص تلفن کننده ارائه می دهد.
نخستین شخص ارائه دهنده خدمات فوریتهای پزشکی در صحنه حادثه می تواند شامل افسر پلیس ، آتش نشان ، معلم یا سایر افرادی باشد که به عنوان امدادگر آموزش دیده اند. نقش امدادگر ، تثبیت وضعیت بیمار تا زمان رسیدن پرسنل پیشرفته تر است. خدمات فوریتهای پزشکی بعدی که در صحنه حاضر می شود به نوع سیستم خدمات فوریتهای پزشکی بستگی دارد. دراکثر مناطق ، واحد اطلاعات ، آمبولانس احیاء اولیه یا احیاء پیشرفته را به صحنه اعزام می کند. در برخی از سیستم ها از «
پاسخ مجموع » استفاده شده و چندین سطح از پرسنل مراقبت های اورژانس به یک حادثه اعزام می شوند. در بعضی از سیستم ها ، پاسخ به تمام حوادث ، بدون توجه به سطح مراقبت های مورد نیاز توسط پرسنل سطح ارشد صورت می گیرد.
با آغاز روند مراقبت ، ارائه کنندگان خدمات فوریتهای پزشکی باید فورآ بسته به نوع مراقبت های مورد نیاز ، زمان انتقال و پروتکل های محلی موجود درباره مرکز درمانی که باید بیمار را به آنجا منتقل کنند ، تصمیم بگیرند . در مواردی که مراکز تخصصی طراحی شده است ( مانند مراکز سوختگی ، تروما و اطفال ) گاه لازم می شود که بیماررا به مرکزی غیر از نزدیک ترین بیمارستان منتقل نمود . در مرکز درمانی تحویل گیرنده ، پزشک یا پرستار اورژانس مسوًولیت بیمار را بر عهده گرفته و او را در اولویت درمانی قرار می دهد . گاه حضور جراح یا سایر متخصصان ضروری است.
2-4-5-تاریخچه خدمات فوریتهای پزشکی در جهان
شواهد نشان می دهند که پزشکی اورژانس ، سابقه بسیار طولانی دارد که به عهد عتیق برمی گردد.
2-4-5-1-دوران باستان
سابقه طب اورژانس به عهده عتیق نسبت داده می شود زمانی که ثبت شده یک “انسان نیکوکار”، در کنار جاده به مراقبت از مسافر زخمی پرداخته است . در واقع حدود 4000 تا 5000 سال پیش ، انجمن نیکوکاران لوح نوشته هایی از نخستین اسناد پزشکی تهیه نمودند. این لوح ها مشابه با پروتکل های امروزی خدمات فوریتهای پزشکی حاوی دستورالعمل های مرحله به مرحله برای مراقبت از بیماربر اساس توصیف علایم او و دستوراتی برای تهیه و استفاده از داروها بوده است . مهم ترین تفاوت بین این “پروتکل ” های ابتدایی و خدمات فوریتهای پزشکی در امروز، عدم وجود معاینه فیزیکی است .
درسال 1862 ، اپیدمیولوژیستی به نام ادوین اسمیت ، نسخه پاپیروسی خریداری نمود که مربوط به 1500 قبل از میلاد بوده است . این نسخه حاوی چهل و هشت مورد پزشکی همراه با اطلاعاتی بوده است که با الگوی از سرتا پا و برحسب شدت مشخص شده بودند. ترتیب اطلاعات در این نسخه با روند ارزیابی بیمار در حال حاضر شباهت زیادی داشت . در بخشی از این نسخه با عنوان “کتاب زخم ها ” درمان صدماتی مانند شکستگی ها و جابجایی ها توضیح داده شده بود.
حدود همان زمانی که نسخه یاد شده نوشته شد ، پادشاه بابل به نام حمورابی ، مجموعه قوانینی تنظیم نمود که امروز به عنوان “قانون حمورابی ” شناخته می شود. در بخشی از این قوانین ، حق الزحمه و جرایم پزشکی بسته به طبقه اجتماعی بیمار تنظیم شده بود. به عنوان مثال حق الزحمه جراحی که یک فرد عادی را با موفقیت عمل می کند، نصف حق الزحمه او درشرایطی است که فرد ثروتمندی را تحت عمل جراحی قرار می دهد و در صورتی که جراح باعث مرگ مرد ثروتمندی می شد، دست او را قطع می نمودند اما اگر برده ای زیردست جراح می مرد تنهاباید برده دیگری راجایگزین اومی نمود (،برایان،8:1383)
2-4-5-2-قرن هیجدهم و نوزدهم
در جریان جنگ های ناپلئونی در اوایل قرن نوزدهم ، رئیس جراحان ناپلئون به نام جین لاری ، “آمبولانس پرنده ” را تشکیل داد که بر انجام جراحی اورژانس در نزدیکی محل جنگ تا حد امکان تأکید داشت .
در فاصله سال های 1861 و 1865 ، در جریان جنگ تمدن در ایالات متحده ، پرستاری به نام کلارا بارتون کار هماهنگی مراقبت از بیماران و افراد آسیب دیده را بر عهده داشت . علیرغم عدم توافق رهبران ارتش ، او بر حضور در خط مقدم ، جائی که مردان زخمی از نبود ساده ترین توجهات پزشکی در رنج بوده و اغلب می مردند، اصرار داشت . روند تریاژ و انتقال سربازان را به بیمارستان های موقت در خانه ها ، کلیساها و طویله های مجاور ، خارج از صحنه جنگ ، سازمان دهی نمود. نخستین سرویس آمبولانس شهری نیز حدودآ در همان زمان ( 1865) در سینسیناتی اوهایو شکل گرفت . چهار سال بعد در سال 1869 سرویس آمبولانس دپارتمان سلامت شهر نیویورک در خارج از بیمارستان بلوو شروع به کار کرد. هر دو مورد از این آمبولانس ها شامل در شکه های اسبی بوده که به طور خاص طراحی شده و حامل پزشکانی با اطلاعات در زمینه های مختلف بیماریستانی بودند. .(شهرامی وهمکاران،1384: 12).
2-4-5-3-قرن بیستم