مدیریت بر مبنای ارزش و عدم تقارن اطلاعاتی

13. تضمین مدیریت بر مبنای ارزش
7. کاهش عدم تقارن اطلاعاتی
14. تقویت اعتماد و اطمینان سرمایهگذاران
2-2-1-4. انواع سیستم های راهبری شرکتی
بررسی ها نشان می دهند که هر کشور سیستم راهبری شرکتی منحصر به خود را دارد. به اندازه کشورهای دنیا، سیستم راهبری شرکتی وجود دارد. سیستم راهبری شرکتی موجود در یک کشور با تعدادی عوامل داخلی از جمله ساختار حقوق مالکانه شرکت ها، وضعیت اقتصادی، سیستم قانونی، سیاست های دولتی و فرهنگ، معین می شود. ساختار حقوق مالکانه و چارچوب های قانونی از اصلی ترین و تعیین کننده ترین عوامل سیستم راهبری شرکتی هستند. همچنین عوامل خارجی از قبیل میزان جریان سرمایه از خارج به داخل، وضعیت اقتصاد جهانی، عرضه سهام در بازار سایر کشورها و سرمایه گذاری نهادی فرامرزی، بر سیستم راهبری شرکتی موجود در یک کشور تاثیر دارند.
تلاش هایی برای طبقه بندی سیستم های راهبری شرکتی صورت گرفته که با مشکلا تی همراه بوده است. با این حال، یکی از بهترین تلاش ها که از پذیرش بیشتری نزد صاحب نظران برخوردار است، طبقه بندی معروف به سیستم های درون سازمانی و برون سازمانی است.
عبارت درون سازمانی و برون سازمانی تلاش هایی را برای توصیف دو نوع سیستم راهبری شرکتی نشان می دهند. در واقع، بیشتر سیستم های راهبری شرکتی، بین این دو گروه قرار می گیرند و در بعضی از ویژگی های آن ها مشترکند. این دوگانگی راهبری شرکتی، ناشی از تفاوت هایی است که بین فرهنگ ها و سیستم های قانونی وجود دارند. با این همه، کشورها تلا ش دارند تا این تفاوت ها را کاهش دهند و امکان دارد که سیستم های راهبری شرکتی در سطح جهانی به هم نزدیک شوند.
در ادامه به تشریح این دو سیستم می پردازیم(حساس یگانه، 1385):
2-2-1-4-1. راهبری شرکتی برون سازمانی
عبارت برون سازمانی به سیستم های تأمین مالی و راهبری شرکتی اشاره دارد. در این سیستم ها، شرکت های بزرگ توسط مدیران کنترل می شوند و تحت حقوق مالکانه سهامداران برون سازمانی یا سهامداران خصوصی قرار دارند. این وضعیت منجر به جدایی حقوق مالکانه از کنترل(مدیریت) می شود.همان طور که در نظریه نمایندگی مطرح گردیده است، مشکل نمایندگی مرتبط با هزینه های سنگینی است که به سهامدار و مدیر تحمیل می شود. اگرچه در سیستم های برون سازمانی، شرکت ها مستقیماً توسط مدیران کنترل می شوند، اما به طور غیرمستقیم نیز تحت کنترل اعضای برون سازمانی قرار دارند. اعضای مذکور، نهادهای مالی و همچنین سهامداران خصوصی هستند. در امریکا و بریتانیا، سرمایه گذاران نهادی بزرگ که مشخصه سیستم برون سازمانی هستند، تاثیر چشم گیری بر مدیران شرکت ها دارند.
با عنایت به ویژگی های سیستم های راهبری شرکتی به نظر می رسد راهبری شرکتی در ایران بیشتر به سیستم درون سازمانی نزدیکتر است. با توجه به وجود بازار سرمایه و تلاش های انجام شده در مورد گسترش آن، سیستم راهبری شرکتی درون سازمانی در ایران مطرح است و موضوعیت دارد.
در بیشتر کشورهای اروپایی و در امریکا، بازار سرمایه گسترده است و حقوق مالکانه شرکت ها در اختیار گروه کثیری از سرمایه گذاران انفرادی و سرمایه گذاران نهادی قرار دارد و حقوق مالکانه از مدیریت به طور محتوایی تفکیک شده و ذینفعان مستقیم و غیرمستقیم زیادی وجود دارند. بنابراین سیستم راهبری شرکتی در آن کشورها به سیستم های برون سازمانی نزدیک تر است. این موضوع موجب شده است که مکانیزم های متعددی برای راهبری شرکتی مناسب تر در واحدهای اقتصادی، مطرح و مستقر شود و شرکت ها مقررات و الزامات بسیار زیادی را در انجام وظایف رعایت کنند و نهادهای مختلفی برحسن جریان فعالیت های بنگاه های اقتصادی نظارت نمایند.
برخی از مکانیزم های برون سازمانی(محیطی) عبارتند از:
نظارت قانونی: تدوین،تصویب و استقرار قوانین نظارتی مناسب؛
نظام حقوقی: برقراری نظام حقوقی مناسب؛
کارایی بازار سرمایه: گسترش بازار سرمایه وتقویت کارایی آن؛
نظارت سهامداران عمده: ایجاد انگیزه در سهامداران به فعالیت هایی از قبیل خرید سهام کنترلی؛
نقش سرمایه گذاران نهادی: تشویق وگسترش سرمایه گذاری نهادی؛
نظارت سهامداران اقلیت: احترام به حقوق سهامداران اقلیت و مجاز بودن نظارت آنها برفعالیت شرکت؛
الزامی کردن حسابرسی مستقل: باتوجه به نقش برجسته نظارتی آن؛
فعالیت موسسات رتبه بندی: ایجاد تسهیلا ت برای فعالیت موسسات رتبه بندی.
2-2-1-4-2. راهبری شرکتی درون سازمانی
راهبری شرکتی درون سازمانی، سیستمی است که در آن شرکت های فهرست بندی شده یک کشور تحت حقوق مالکانه و کنترل تعداد کمی از سهامداران اصلی هستند. این سهامداران ممکن است اعضای خانواده موسس یا گروه کوچکی از سهامداران مانند بانک های اعتباردهنده، شرکت های دیگر یا دولت باشند.