دانلود پایان نامه

با استفاده از آزمون کولموگوروف – اسمیرنوف میتوان توزیع (نرمال، یکنواخت، پواسون و نمایی) دادههای یک متغیر کمّی را مورد بررسی قرار داد. در پژوهش حاضر از این آزمون جهت بررسی نرمال بودن سؤالات پرسشنامه استفاده شده است تا در صورت برقرار بودن این شرط بتوان از آزمونهای آماری پارامتریک و همچنین از روش حداکثر درست نمایی در معادلات ساختاری استفاده نمود. نتایج این آزمون در جدول 4-8 آمده است.
دادههای متغیر i دارای توزیع نرمال است.
دادههای متغیر i دارای توزیع نرمال نیست.
(جدول 4-8) نتایج آزمون کولموگوروف – اسمیرنوف در نمونه
تعداد دادهها
میانگین
انحراف معیار
سطح معناداری(sig)
نتیجه آزمون
362
45/3
55/0
59/0
تأیید H0

با توجه به اینکه سطح معناداری آزمون بالاتر از 05/0 میباشد، ادعای نرمال بودن سوالات پرسشنامه پذیرفته می شود.
4-3-2- مدل معادلات ساختاری با PLS :
برای تحلیل و سنجش مدل این پژوهش از تحلیل دادهها به وسیله مدل معادلات ساختاری استفاده شده است. یک مدل کامل معادلات ساختاری آمیزهای از شکل مسیر و تحلیل عاملی تاییدی است. در پژوهشهایی که هدف آزمون مدلی خاص از رابطه بین متغیرهاست، از این روش استفاده میشود. یکی از قوی ترین و مناسب ترین روشهای تجزیه و تحلیل در تحقیقات علوم رفتاری و اجتماعی تجزیه و تحلیل چند متغیره است، زیرا ماهیت این گونه موضوعات چند متغیره بوده و نمیتوان آنها را با شیوه دو متغیری حل کرد. تجزیه و تحلیل ساختارهای کواریانس یا مدل سازی علی یا مدل معادلات ساختاری یکی از اصلی ترین روشهای تجزیه و تحلیل ساختارهای داده ای پیچیده است و به معنی تجزیه و تحلیل متغیرهای مختلفی است که در یک ساختار مبتنی بر تئوری، تاثیرات همزمان متغیرها را بر هم نشان میدهد. این روش ترکیب ریاضی و آماری پیچیدهای از تحلیل عاملی، رگرسیون چند متغیره و تحلیل مسیر است که در یک سیستم پیچیده گرد هم آمده تا پدیدههای پیچیده را مورد تجزیه و تحلیل قرار دهد (تقوی فرد و همکاران، 1390). مدل یابی معادلات ساختاری مدلی آماری برای بررسی روابط خطی بین متغیرهای مکنون (مشاهده شده) و متغیرهای آشکار (مشاهده شده) است به عبارت دیگر مدل یابی معادلات ساختای تکنیک آماری قدرتمندی است که مدل اندازگیری (تحلیل عاملی تاییدی) و مدل ساختاری (رگرسیون یا تحلیل مسیر) را با یک آزمون آماری همزمان ترکیب میکند. از طریق این فنون پژوهشگران میتوانند ساختارهای فرضی را رد یا انطباق آنها را با دادهها تایید کنند. (کفاش پور و همکاران، 1390)
در تکنیکهای مورد استفاده مدل سازی معادلات ساختاری دو روش را میتوان شناسایی کرد. اولSEM مبتنی بر کواریانس؛ به علت توسعه چندین برنامه رایانهای (مثل: آموس، لیزرل،ایکیواس) که به تخمین این مدل کمک میکند، دیدگاهی است که مقبولیت گستردهای یافته است. این دیدگاه بر روی حداکثر سازی کواریانس بین سازههای گوناگون تمرکز کرده است. و دیدگاه دوم کمترین مربعات جزئی است که بروی واریانس بین سازهای تمرکز کرده است، کمتر مورد توجه قرار گرفته است. این دو دیدگاه از نظر فرضیات آماری در خصوص توزیع متغیرهای مشاهده شده، نمونه مورد نیاز و نوع رابطه بین متغیرهای مشاهده شده و سازههای وابسته که میتوانند مدل سازی شوند، بایکدیگر متفاوتند. در PLS پارامترهای ساختاری و اندازه گیری از طریق یک رویه تکراری تخمین زده میشوند که رگرسیون ساده و چندگانه را به وسیله کمترین مربعات معمولی(OLS) ترکیب میکند. بنابراین برخلاف SEM مبتنی بر کواریانس از هر گونه فرض توزیعی متغیرهای مشاهده شده اجتناب میورزد. علاوه بر این با توجه به طبیعت بخشی بودن روش شناسی که در آن پارامترهای مدل در بلوکهایی تخمین زده میشوند، اندازه نمونه مورد نیاز در PLS به مراتب کوچکتر است. و در نهایت، این تکنیک ارزیابی همزمان روایی و پایایی ابزار اندازه گیری سازههای تئوریکی را فراهم میسازد. برای اندازهگیری مدلهای سنجش و ساختاری با سازههای چند شاخصی با اثرات مستقیم و غیر مستقیم نیز مورد استفاده قرار میگیرد. (غلام زاده و قنواتی، 1390)
روش حداقل مربعات جزیی پیش فرضی در مورد نوع توزیع متغیرهای اندازهگیری نیاز ندارد. از این رو برای دادههایی با توزیع غیر نرمال یا با توزیع نامعلوم مناسب و کاربردی است. در این مطالعه موارد مورد اندازه گیری متغیرهای ادراکی هستند که در مقیاس لیکرت تعریف شدهاند. به دلیل کوچک بودن حجم نمونه روش حداقل مربعات جزئی نسبت به روشهای کواریانس محور برتری دارد. روشهای کواریانس محور به اندازه نمونه حساس هستند. نمونههای کوچکتر باعث کاهش قدرت آماری روش میشود. همچنین با کاهش اندازه نمونه فرض نرمال بودن دادهها نیز نمیتواند به خوبی نشان داده شود. روش حداقل مربعات جزئی پارامترهای مدل را با استفاده از نمونه اصلی تخمین میزند. بر اساس موارد بیان شده روش حداقل مربعات جزئی در زمانی که اندازه نمونه کوچک و دادهها غیرنرمال باشند بسیار مناسب است (تقوی فرد و همکاران، 1390). لذا براساس توضیحات بالا نرم افزار مورد استفاده برای تحلیل SMART-PLS میباشد. این نرم افزار مدلهای معادلات ساختاری را مورد تحلیل قرار میدهد.
4-3-3- روش PLS در ارزیابی مدل :
مدلیابی معادلات ساختاری به روش PLS در دو مرحله ارزیابی و تفسیر میشود ( بنیفیس و همکاران، 2012)؛ این مراحل شامل آزمون مدل اندازه گیری و آزمون مدل ساختاری میباشد که در هر کدام از این مراحل شاخصهایی گزارش میشود؛ در ذیل به توضیح هر یک از این مراحل پرداخته میشود:
الف) ارزیابی روایی و پایایی مدل سنجش در مورد ارتباط بین متغیرهای مشاهده شده با متغیرهای مکنون متناظر که مدل بیرونی نامیده میشود؛ و این معادل مدل اندازه گیری در معادلات ساختاری است. آزمون مدل اندازه گیری شامل بررسی پایایی (هماسانی درونی) و روایی تشخیصی مدل میباشد.
برای بررسی همسانی درونی سازهها فرنل و لاکر (1981) سه ملاک را پشنهاد میکنند که شامل موارد زیر است:
پایایی هر یک از گویهها یا متغیرهای مشاهده شده: برای بررسی اعتبار هر یک از متغیرهای مشاهده شده یا گویهها گفن و اشتراب(2005) پیشنهاد میکنند که بار عاملی هر متغیر مشاهده شده باید حداقل بیشتر از 5/0 و در سطح 01/0 معنی دار باشد.
اعتبار مرکب هر یک از سازهها: برای اعتبار مرکب هر یک از سازهها، چین (1998) ضریب دیلون-گلداشتاین را پیشنهاد میکند. از آنجایی که PLS بر خلاف رگرسیون چندگانه OLS از نمرات عاملی موردها برای تحلیل و برآورد مسیرها استفاده میکند، در نظر گرفتن بار عاملی هر یک از متغیرهای مشاهده شده در محاسبه شاخص پایایی ضروری است. در حالی که ضریب آلفای کرونباخ، وزن برابری به گویهها میدهد و اعتبار کمتر نشان میدهد، بنابراین ضریب دیلون-گلداشتاین تناسب بیشتری با این روش تحلیل دارد. مقادیر قابل پذیرش این شاخص باید بیشتر از 7/0 باشند.