دانلود پایان نامه

– جزای نقدی بیش از هشتاد میلیون ریال تا یکصد و هشتاد میلیون ریال
– محرومیت از حقوق اجتماعی بیش از 5 تا 15 سال
درجه شش:
– حبس بیش از شش ماه تا دو سال
– جزای نقدی بیش از بیست میلیون ریال تا هشتاد میلیون ریال
– شلاق از سی و یک تا نود و نه ضربه
درجه هفت:
– حبس از نود و یک روز تا 6 ماه
– جزای نقدی بیش از ده میلیون ریال تا بیست میلیون ریال
– شلاق از یازده تا سی ضربه
درجه هشت:
– حبس تا 3 ماه
– جزای نقدی تا ده میلیون ریال
– شلاق تا ده ضربه
جرم تهدید مشمول جرایم تعزیری از درجه شش تا درجه هشت است که در صورت دارا بودن شرایط اجرا تمام یا قسمتی از مجازات را از یک تا 5 سال معلق می شود.
احکام خاص تهدید
1- جرم تهدید به بمب گذاری
الف) رکن قانونی
جرم تهدید به بمب گذاری در داخل وسایل نقلیه عمومی به صراحت و به طور مشخص در قانون مجازات اسلامی تعیین نشده بود ولی در قوانین متفرقه در خصوص هواپیما، راه آهن وکشتی مقررات مختلفی وضع و در هر مورد به کارگیری مواد محترقه و آتش زا ممنوع بود و مرتکبین به مجازات مقرر محکوم می شوند، به نحوی که:
اولاً: در ماده واحده قانون مجازات اخلال کنندگان در امنیت پرواز هواپیما و خرابکاری در وسائل و تاسیسات هواپیمایی مصوب 4/12/1349 آمده است: «کسانی که با اجبار یا ارعاب و تهدید یا اعمال خدعه و نیرنگ هواپیمای آماده برای پرواز یا در حال پرواز را در اختیار بگیرند یا به نحوی از اختیار مسئولین خارج سازند و موجب تغییر مسیر یا مقصد هواپیما شوند یا در نقطه ای غیر از مقصد هواپیما را مجبور به فرود نمایند به حبس با اعمال شاقه از 3 تا 15 سال محکوم می شوند و در صورتی که ارعاب و تهدید با استفاده از سلاح یا مواد منفجره یا محترقه یا خطرناک دیگر صورت گیرد، چنانچه مرتکب یک نفر باشد به حداکثر مجازات مقرر بالا و اگر بیش از یک نفر باشد به حبس دائم با اعمال شاقه محکوم می شوند. همچنین کسانی که با اجبار یا ارعاب یا تهدید یا خدعه یا نیرنگ در فرودگاهها یا تأسیسات آن یا ایستگاههای ناوبری هوایی اخلال کنند یا با سوء نیت در کار تأسیسات ناوبری مانعی ایجاد نمایند یا با توسل به زور و تهدید یا خدعه و نیرنگ انجام وظیفه مأموران مسئول حفظ ایمنی پرواز و هدایت هواپیما را دشوار یا غیرممکن سازند یا کار دستگاههای ناوبری را از مجرای صحیح خود خارج نمایند، به حبس تأدیبی از یک تا سه سال محکوم خواهند شد، مگر این که عمل مرتکب منجر به وقوع جرم دیگری شود که در آن صورت مرتکب به مجازات هریک از جرائم که مجازات آن شدید باشد محکوم خواهد شد».
ثانیاً: در ماده یک قانون کیفری بزه های مربوط به راه آهن مصوب 29 فروردین ماه 1320 پیش بینی شد.
هر کس خاک ریز، خاک بر، پل، تونل، دیوار، سد، امنیه، بالاست، تراورس، ریل، پیچ، مهره ریل، اتصالی ریل، علائم خطر، تیرهای تلفن و تلگراف و سیم های آن و وسائل نقلیه راه آهن را خراب کند و به طور کلی عملی نماید که موجب خروج قطار از خط یا تصادم یا حادثه مهم دیگری شود به حبس با اعمال شاقه از 5 تا 15 سال محکوم می شود و اگر در نتیجه حادثه یک یا چند نفر کشته شوند، مرتکب محکوم به اعدام خواهد شد.
اعمال پیش بینی شده دراین ماده غالباً به صورت فعل مثبت مادی خارجی است و صحبتی از تهدید به اختلال در حرکت قطار و غیره شده است، اما از آن جایی که ممکن است کسی به قصد برهم زدن امنیت و ایجاد اختلال در نظم عمومی اعمالی انجام دهد که در واقع ایجاد مانعی در حرکت قطار باشد، لذا در ماده 2 همین قانون بلافاصله تاکید شده: «هر کس در غیر مورد مذکور در ماده ی یک در متعلقات راه آهن عملی نماید که بیم خروج قطار از خطر تصادم یا حادثه ی مهم دیگر بود، مرتکب به حبس مجرد از 2 تا 5 سال محکوم می شود. و هرگاه عمل مذکور برای حرکت قطار فقط ایجاد مانعی نماید و به طور کلی اسباب اختلال حرکت قطار را فراهم کند مرتکب به حبس تأدیبی تا 2 سال محکوم می شود».
البته ارتکاب این قبیل اعمال زمانی جرم محسوب می شود که در اثر توطئه و تبانی 2 نفر یا بیشتر انجام یابد و هرگاه جمعیتی از 3 تن به بالا تشکیل شود، تشکیل دهندگان و محرکین فقط برای همین عمل به حبس تأدیبی از شش ماه تا سه سال محکوم خواهند گردید و کسی که عضو این جمعیت شده باشد فقط برای همین عمل عضویت به حبس تأدیبی از سه ماه تا یکسال محکوم خواهد شد و چنانچه از جمعیت مزبور دست کم سه تن مسلح باشند محرکین و تشکیل دهندگان هریک به حبس با اعمالشاقه از 3 تا 15 سال و کسی که عضو این جمعیت مسلح شده باشد به 2 تا 3 سال حبس مجرد محکوم می گردد.
ثالثاً: در خصوص کشتی و شناورها این چنین مقررات سنگینی در آیین نامه ی بندرهای ایران مصوب 14/10/1317 مقرر نشده و فقط در ماده 46 این آیین نامه توصیه شده که استعمال مواد محترقه یا مشتعله یاه ر چیزی که ممکن است ایجاد حریق نماید از قبیل کبریت، شمع و غیره در انبار کشتی و باراندازها اکیداً ممنوع است و اداره بندر می تواند هرگونه عملی را که ممکن است ایجاد حریق نماید، منع کند.