دانلود پایان نامه

حکم جلد که با آیه قرآنی قطعی شده است و حکم رجعی هم با سنت قطعی ثابت شده است زیرا سنت مخصص و مبین قرآن است. (عمید زنجانی، 1388، ص 476).
شیخ طوسی در تفسیر تبیان بیان می دارد که حکم زنای محصنه رجم می باشد و این اجماع است و هم شیعه و هم سنی ان را قبول دارند. بجز خوارج. (طوسی، 1409، جلد 3، ص 142).
«در قرآن کریم رجم نیامده است و در روایات که حکم رجم از پیامبر صادر شده، ظاهراً طبق نظر اهل کتاب بوده است. زیرا یهودیان حکم زن زناکار را سنگسار می دانستند. در مدینه این حکم شیوع داشت و مردم به آن آگاه بودند. و اگر پیامبر این حکم را برمی داشت چراغ سبزی نشان داده می شد به فسادو فحشاء و اگر ایشان می فرمود رجم در اسلام نیست، یعنی از زنا نترسید و این خیلی بد تلقی می شد و این بود که حکم رجم را هیچ وقت بر نداشتند، اما در عمل هیچ کس غیر از «ما عز» را سنگسار ننموده اند، از آن جایی که بعضی مواقع به دنبال یک اتفاق، آیه ای نازل می شد، ما عز هم که فرد ساده ای بود و زنا کرده بود، اربابش او را تشویق نمود که برای اینکه آیه ای در وصف او نازل شود، نزد پیامبر رفته و اقرار به زنا نماید او هم به این امید، نزد پیامبر رفته و اقرار به زنا نمود. پیامبر رویش را در مقابل اقرار او برگرداند، او دوباره اقرار کرد، پیامبر فرمود: شاید او را بوسیده ای؟ ولی او برای بار سوم اقرار نمود، پیامبر فرمود: تو اصلاً می دانی «زنا» چیست، گفت: بله همینطور که با زن خود انجام می دهم با یک زن حرام انجام داده ام و تمام این کارها راکرد که آیه ای در وصف او نازل شود. پیامبر هم دستور به سنگسارش داد. حال که این مرد، به این صراحت نزد مردم، در مسجد اقرار به زنا می نماید، اگر پیامبر بی اعتنا بگذرد این عمل باعث ترویج زنا می شد به همین خاطر پیامبر حکم رجم را صادر نمودند». (عابدینی، مجموعه تقریرات).
پس معلوم می شود که با توجه به اینکه آیه 15 سوره نساء نسخ شده است قانون مجازات اسلامی در ماده 83 حکم زنای محصنه و محصن را از سنت و روایات اخذ نموده است و این آیه در قوانین موضوعه امروزی کاربردی ندارد. به علت اینکه نسخ شده است.
2-2- 2- تفسیر آیه 16، سوره نساء
«واللذان یأتیانها منکم فآذوهما فان تابا و اصلحا فأعرضوا عنهما ان الله کان تواباً رحیماً: و آن مردان و زنانی که (همسر ندارند) و اقدام به ارتکاب آن عمل (زنا) می کنند آنها را آزار دهید (حد بر آنها جاری نمائید ) و اگر توبه کنند و اصلاح نمایند از آنها در گذرید زیرا خداوند توبه پذیر و مهربان است». (نساء/16).
دو آیه 15 و 16 سوره نساء مضموناً با هم متناسبند، ضمیر در «یأتیانها» هم قطعاً به «الفاحسه» برمی گردد و این مؤید آن است که این دو آیه هر دو برای بیان حکم زنا آورده شده اند و بنابراین آیه دوم متمم آیه قبل است. (طباطبائی، 1364، ج4، ص 375).
به عقیده مجاهد منظور دو مرد زناکار می باشد. اما این سخن درست نیست، چون اگر مقصود دو مرد بود، نباید به صورت تثنیه می آمد. چون نوید و هشدار را یا باید با واژه مفرد بیان کرد یا با واژه جمع و به کار بردن تثنیه از نظر فصاحت و بلاغت جالب نیست.(طبرسی، 1380، جلد 9، ص 759).
ابومسلم می گوید مراد عمل لواط است به خاطر اینکه با لفظ مذکر آمده است. (فاضل مقداد، 1373، جلد 2، ص 339).
شیخ طوسی می فرماید: «هماالبکران من الرجال و النساء» (طوسی، 1409، جلد 3، ص 144).
در تفسیر عیاشی از امام صادق نیز در ذیل این آیه نقل شده، که فرمود: منظور از این آیه مرد و زن بی همسر است، که اگر مرتکب عمل منافی عفت شوند، آنها را باید آزار داد. (مکارم، 1361، جلد 3، ص 309)
بنابرآنچه گفتیم کلمه «اللذان» اگر چه تثنیه مذکر است، منظور از آن، زن و مرد هر دو می باشد و به اصطلاح از باب «تغلیب» است. (مکارم، همان منبع) عده ای که می گویند درباره لواط است نادرستی اقوال این ها از این جا ثابت می شود:
اولاً: ضمیر در «یأتیانها» به «الفاحشه» در آیه قبلی برمی گردد.
ثانیاً: درسنت اثبات شده که حد لواط، قتل است و از پیغمبر (ص) نقل شده هر که عمل قول لوط را انجام بدهد فاعل و مفعول هر دو را بکشید. (طباطبایی، 1364، ج4، ص 376)
شیخ طوسی می فرماید: آزار و اذیت مذکور در آیه منسوخ نشده است بلکه زناکار به خاطر کار زشتش اذیت و نکوهش می شود و اقامه حد (جلد) بر آن اضافه شده است. (طوسی، 1409، ج3، ص 145)
در تفسیر طبرسی آمده است: مفسران شیعه بر این عقیده اند که منظور از واژه «فاحشه» در آیه شریفه «زنا» است و حکم این آیه، با نزول دومین آیه از سوره نور نسخ شده است.
2-2-2-1- مفردات آیه
الف- «اتاهُ» و «أتی به» یعنی آن را انجام داد. 0طباطبایی، همان منبع) در آیه مبارکه «انکم لتأتون الفاحشه ما سبقکم بها من احد من العالمین: بدرستی که شما کار زشتی انجام می دهید که این کار را کسی در جهان پیش از شما نکرده است».
ب- «اللذان» آن دو زن و مرد در اینجا از باب «تغلیب» است. (مکارم، 1361، ج3،ص 309)