فعالیت های بازرگانی

2
282
3
2
10
2
ماخذ :(مرکز آمار ایران،1390)
3-3-7- عوامل موثر در پیدایش و شکل گیری شهر رودسر
در گذشته در ایران شهرها بر اثر عوامل مختلفی پدیدآمده اند بعضی از شهرها روی شیب یا میان دره یا کنار کوه ساخته شده اند ،برخی نیز جنبه مذهبی داشته اند و برخی دیگر آبادیهایی بوده اند که در تقاطع راههای ارتباطی مهم قرار داشته و مرکز بازرگانی و بازارهای محلی ” گوراب” محسوب می شدندکه پیدایش و عملکرد اصلی شهر وابسته به فعالیتهای تجاری و بازرگانی ، به خصوص با روستاهای پیرامونی آن بود، در گذشته این بازارشهرها رادر گیلان گوراب می نامیدند پیدایش و سیر تحول شهر رودسر در پنج مرحله بوده است که شامل :
1-شکل گیری روستایی اولیه
2- ایجاد مرکزیت در روستای اولیه
3- پیدایش بازارهای هفتگی ” گوراب ” در روستای مرکزی
4-ارتقای کارکرد به روستا شهر
5-ظهور بازار- شهرمنطقه ای (عربانی،1374،ص،46)
3-3-8- تقسیمات کالبدی شهر رودسر
شهر ستان رودسر با مساحت 1320 کیلومترمربع بعد از تالش و رودبار سومین شهرستان وسیع استان گیلان است نوار ساحلی به طول 40 کیلومتر از ناحیه للا رود شروع و تا منطقه چابکسر به پایان می رسد .(فرمانداری شهرستان رودسر ،1388)
شهر رودسر شامل پنج شهر ،چهار بخش ،و ده دهستان و 401 آبادی می باشد که شهر رودسر مرکز آن بوده و شهرهای دیگر آن عبارتند از کلاچای ، چابکسر، رحیم آباد و واجارگاه در 72 کیلومتری شرق رشت واقع شده است.
3-3-9- وضعیت کاربری زمین در شهر رودسر
از آغاز تا اوایل قرن حاضر ،بیانگر آن است که این شهر از شهرهای قدیمی ایران است که از نظر قدمت تاریخی ،حداقل در اوایل دوره اسلامی نسبتا رونق داشت و ازآن پس تاکنون در ردیف شهرهای کوچک تا متوسط اندام بوده وسیمای آن تا اوایل قرن حاضر کم و بیش به همان صورت قدیمی باقی مانده است ،بنا به منابع تاریخی مهم ترین عناصر شهری متشکله آن عبارت بودند از :
1-بازار: که شامل دکان ها، راسته ها و کاروان سراها بوده که خود عنصری شکل دهنده و خلاق در شکل گیری شهر بوده و عملکرد اصلی شهر محسوب می شده است.
2-مسجد ،مدرسه،تکیه: که به عنوان فضاهای آموزشی و مذهبی درنزدیکی بازار و محله های مسکونی واقع بودند.
3-میدان: که اغلب به صورت مرکز حکومت و محل انجام برخی امور حکومتی مانند مجازاتها،خطابه ها و با مرکزفعالیت های بازرگانی در داخل بافت شهر و در پیوند بازار وجود داشت .میدان شهرداری رودسر که در دهه اول دوره پهلوی با الهام از معماری مغرب زمین و اکثر توسط معماران آلمانی یا ارمنی در ایران رواج یافت. این مجموعه به دلیل اهمیت آن که بازگوی یک دوره خاص از تحول معماری ایران است به شماره (15191) در سال (1336ه ش)در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است.