دانلود پایان نامه

استراتژی های بازیگران در سطوح چند گانه: بازیگران در بیش از یک سطح و گستره درگیر می باشند، بازی تصمیم گیری؛ بازی بسیار پیچیده خواهد بود ، چون مسائل و معماها دارای ابعاد مختلف بوده و هر کدام راه حل خاصی را طلب می نمایند. فرآیند تصمیم گیری در شبکه، فرآیندی چند شاخه ای بوده است که در هر شاخه به نتیجه خاصی منتهی خواهد شد (قاسمی،1390: 2-171). این تصمیمات باید از سازگاری و هم نوازی درونی برخوردار باشند.
گفتار سوم: شبکه های متداخل و پیچیده خاورمیانه، به سوی مدلی برای فهم پیچیدگی خاورمیانه
در سیستم های غیرخطی شبکه ها به صورت جداگانه نیستند بلکه به صورت متداخل (هم پوشان) و پیچیده می باشندکه این تداخل موجب پیچیدگی بیشتر در فهم و تحلیل درست شبکه ها می شود. این تداخل به دلایل تنوع ارتباطی بین واحدها و گره ها، همزمانی ارتباطات، تداخل مرز بندی ها و تداخل نقشی به وجود می آید. سه نوع شبکه در شبکه هایی که در سیستم نوین بین المللوجود دارند. این شبکه ها دارای مرز بندی های متفاوتی می باشندکه به شرح زیر می باشند:
مرزبندی براساس جغرافیا (شبکه های ژئوپلتیکی)
مرزهای کارکردی (شبکه های ژئواکونومیکی)
ویژگی های واحدها و گستره ها مانند ویژگی های قومی (شبکه های ژئوکالچری)
در شبکه ها بین موضوعات درون هر شبکه پیوند و در نتیجه بین کنش های متقابل درون شبکه ها نیز پیوند متقابل وجود دارد. این ویژگیها سبب تداخل در قواعد استراتژیک بازی ها و نهایتا این تداخل در قواعد بازی ها و پیوند بین بازی های متداخل درون شبکه ها به تداخل شبکه ها می انجامد (قاسمی،9:1390-177).
شبکه های متداخل و پیچیده
نیروهای بنیادین قدرت، اقتصاد و فرهنگ در سیستم نوین بین الملل به اعمال نقش می پردازند. از منظر کنترلی آن چه مهم است، تغییر یا شکل بندی مرزبندی های درونی سیستم و همچنین حوزه کارکردی چنین مرزبندی هایی است. حوزه های کارکردی در سیستم، بر اثر کارکرد نیروهای ژرف (قدرت ، اقتصاد ، فرهنگ و تکنولوژی) و تعامل کارگزاران یعنی قویترین واحدهای سیستمی با ساختارهای موجود چهار حوزه سیستمی را نمایان می سازد :
1- حوزه مرکزی: که قدرتمند ترین واحدهای سیستمی را شامل می شود.
2- حوزه پیرامونی: واحدهای ضعیف سیستمی را شامل می شود.
3- حوزه شبه پیرامونی: قدرت های متوسط را در درون خود جای داده است.
حوزه حاشیه ای: واحدهایی در این حوزه قرار دارند که نقش چندانی را در سیستم نخواهند داشت.
حوزه های تداخل، شبکه های سه گانه مجزا و جدا از هم نیستند و با هم در حوزه هایی تداخل و همپوشانی دارند: حوزه اول : درهم تنیدگی و تداخل شبکه ها با هم دیگر و در حوزه دوم، نوع مرزبندی های شبکه ای، نوع مرزبندی های جغرافیایی و کارکردی و هویتی با هم تداخل خواهند داشت. در حوزه سوم : ارتباطات و پیوندهای در هم تنیده شبکه ها با یکدیگر، شبکه های سه گانه پیوندهای پیچیده و درهم تنیده ای داشته و موضوعات ویژگی چند بعدی دارند. حوزه چهارم : اصل بازگشت: علت همزمان معلول و معلول همزمان علت باشد. این نوع تداخل اصل علیت را با مشکل مواجه می کند و نوعی دور بین متغیرها به وجود می آورد حوزه پنجم : موضوع کل و جزء و رابطه آنها در شبکه های سیستم بین المللاست. سرانجام حوزه شش؛ تداخل شبکه ها از بعد بازیگران و واحدهای سیستم بین الملل است (قاسمی،251:1390). این تداخل و همپوشانی شبکه ها را پیچیده می نماید و موضوعات درون شبکه موضوعاتی همزمان چند بعدی است که در شرایط متفاوت ابعاد موضوعات دگرگون و متفاوت می شوند.
از دیدگاه قاسمی مهم ترین گونه بندی شبکه های سیستم نوین بین الملل شبکه های سه گانه زیر می باشند:
شبکه ژئوپلتیکی
شبکه ژئواکونومیکی
شبکه ژئوکالچری
سه شبکه اصلی و سه گانه جزء شبکه های اصلی می باشند و خود دارای شبکه های متعدد درونی می باشند. این شبکه بندی ها مرزبندی های خاصی را بر سیستم تحمیل می نمایند که در کل این مرزبندی ها با هم تلاقی نموده و شبکه متداخلی را شکل می دهند (قاسمی،188:1390).هر کدام از این شبکه ها ویژگی های خاص خود را دارند.
جایگاه ژئوپلتیکی منطقه در شبکه
از منظرهای گوناگونی می توان مناطق ژئوپلتکی را در دیدگاه شبکه تحلیل کرد.
منظر درون شبکه ای و منظر برون شبکه ای
تعامل بین قدرت های درون منطقه ای با قدرت های بیرونی. ( قاسمی،1390: 190)
جایگاه ژئوپلتیکی از تعامل بین سطح داخل و خارج شکل خواهد گرفت و از بُعد تأثیرگذاری بر سطح همکاری ها و یا تعارضات، می توان حالت های زیر را مشاهده نمود.