دانلود پایان نامه

بیان مسئله
همان طور که پیش تر بیان شد، ارائه درک بهتری از این که آیا قیمت‏گذاری شاخص کیفیت اقلام تعهدی با تفسیری بر مبنای خطرپذیری سازگار است، مهم به نظر می‏رسد و یکی از مسائل اساسی در این بحث این است که آیا رابطه مثبت و قوی بین بازده آتی و شاخص کیفیت اقلام تعهدی وجود دارد.
بنابراین چنانچه شرکت‏هایی با شاخص کیفیت اقلام تعهدی زیاد به طور متوسط نسبت به شرکت‏هایی با شاخص کیفیت اقلام تعهدی کم عملکرد بهتری نداشته باشند، بنابراین شاخص کیفیت اقلام تعهدی نمی‏تواند نشان دهنده خطرپذیری و آزمونی اضافی برای قیمت گذاری دارایی‏ها باشد (کور و همکاران 2008). با این حال، شواهد قبلی مربوط به رابطه ی بین شاخص کیفیت اقلام تعهدی و بازده‏های غیرعادی آتی، غیرقطعی است به طوری که متناسب با مطالعات انجام شده، دوره‏های مورد مطالعه و متدولوژی های استفاده شده، متفاوت بوده است. به عنوان مثال، کور و همکاران (2008) نتیجه‏گیری کردند، رابطه ی مثبت بااهمیتی بین شاخص کیفیت اقلام تعهدی و بازده‏های غیرعادی آتی سهام پس از کنترل انحراف های (سو گیری های) مربوط به ساختار خرد بازار و یا هزینه‏های معاملات وجود ندارد. از سوی دیگر، اگنوا (2008) و کیم و کی (2010) استدلال کردند که شرکت‏هایی با شاخص کیفیت اقلام تعهدی زیاد پس از کنترل شوک جریان نقدی یا حذف سهام کم ارزش، عملکرد بهتری نسبت به شرکت‏هایی با شاخص کیفیت اقلام تعهدی پایین دارند (ماشرووالا و ماشرووالا 2011، ص. 1350).
از آنجا که آزمون‏های سنتی قیمت گذاری دارایی‏ها (مانند مطالعات فوق) نتایج متفاوتی را در قیمت گذاری شاخص کیفیت اقلام تعهدی و در نتیجه در بحث خطرپذیری داشته اند. در این تحقیق، مطابق با پژوهش های قبلی(کور و همکاران، 2008 و ماشرووالا و ماشرووالا، 2011) کیفیت اقلام تعهدی مورد بررسی قرار می گیرد تا مشخص شود آیا شاخص کیفیت اقلام تعهدی می تواند معیاری برای خطرپذیری باشد یا خیر.
اهمیت و ضرورت تحقیق
اهمیت بررسی قیمت‏گذاری کیفیت اقلام تعهدی به این دلیل است که فرانسیس و همکاران (2005) با بررسی اثر کیفیت اقلام تعهدی بر هزینه سرمایه نتیجه‏گیری کردند که “خطر اطلاعاتی (که براساس کیفیت اقلام تعهدی کمّی می‏شود) یک عامل خطرپذیری قیمت‎گذاری شده است”. اما، کور و همکاران (2008) به این نتیجه رسیدند که رگرسیون‏های فرانسیس و همکاران (2005) ارتباط همزمان بین بازده اضافی و بازده عوامل را بررسی می‏کنند و نه آزمون این فرضیه که شاخص کیفیت اقلام تعهدی یک عامل خطرپذیری قیمت‏گذاری شده است، بنابراین شواهدی دال بر این که شاخص کیفیت اقلام تعهدی یک عامل خطرپذیری قیمت‏گذاری شده است و بازار کیفیت اقلام تعهدی را در قیمت سهام وارد می کند، ارائه نمی دهند (کور و همکاران 2008، ص 2). با استفاده از بازده‏های ماهانه، کور و همکاران (2008) دریافتند که یک رابطه مثبت بین شاخص کیفیت اقلام تعهدی و بازده‏های آتی سهام در دوره مورد آزمون ابودی و همکاران (2005) وجود دارد، اما هیچ رابطه‏ای در دوره مورد بررسی فرانسیس و همکاران (2005) وجود ندارد. (ماشرووالا و ماشرووالا 2011، ص 1353-1352).
برخلاف کور و همکاران (2008)، دو مطالعه اخیر وجود رابطه مثبت بین شاخص کیفیت اقلام تعهدی و بازده آتی سهام و همچنین صرف خطرپذیری مثبت در رابطه با شاخص کیفیت اقلام تعهدی پس از کنترل شوک‏های جریان نقدی (اگنوا 2010) و سهام کم ارزش (کیم وکی 2010)، را نشان داده است.
اِکر و همکاران (2006) به طور مستقیم این موضوع که آیا شاخص کیفیت اقلام تعهدی بازده‏های آتی را پیش‏بینی می‏کند یا خیر را آزمون نکردند. اما، پرتفوی عامل تقلیدی آن ها (با استفاده از بازده‏های روزانه) به طور متوسط بازده‏های بیشتری کسب نمود که نشان می‏دهد در دوره نمونه مورد بررسی آن ها شاخص کیفیت اقلام تعهدی و بازده‏های آتی سهام دارای همبستگی مثبت زیادی هستند.
با وجود چنین شواهد در هم ریخته‏ای در خصوص خطرپذیری کیفیت اقلام تعهدی، هنوز اجماعی در مورد این که کیفیت اقلام تعهدی (به عنوان عامل خطرپذیری اطلاعاتی) یک عامل خطرپذیری است یا خیر وجود ندارد و همچنان در بخش بخش بزرگی از ادبیات مالی تصور بر این است که خطرپذیری اطلاعاتی (که توسط شاخص کیفیت اقلام تعهدی نمایندگی می‏شود) قیمت گذاری می شود که تکیه بر نتایج فرانسیس و همکاران (2004 و 2005) دارند که بیان می‏کند خطرپذیری اطلاعاتی، قیمت گذاری شده است.
وجه تمایز پژوهش حاضر با تحقیقات پیشین
هیچ یک از تحقیقات انجام شده پیشین در ایران به بررسی این که آیا شاخص کیفیت اقلام تعهدی منعکس کننده خطرپذیری است یا خیر، نپرداخته اند.
در این تحقیق آزمون فرضیه های تحقیق به صورت ماهانه صورت می گیرد، موردی که در تحقیقات انجام شده پیشین در ایران مورد توجه قرار نگرفته است.
در این تحقیق به منظور افزایش دقت و کاهش خطای اندازه گیری دوره ی زمانی بیشتری نسبت به تحقیقات انجام شده ی پیشین در ایران مورد بررسی قرار می گیرد (1379-1390).
اهداف تحقیق
همان طور که پیش تر بیان شد هنوز اجماعی در مورد این که کیفیت اقلام تعهدی (به عنوان عامل خطرپذیری اطلاعاتی) یک عامل خطرپذیری است یا خیر وجود ندارد و نتایج مطالعات برشمرده شده در پیشینه تحقیق تنها مبتنی بر شرکت‏های آمریکایی است و معلوم نیست که آیا این نتایج را می‏توان به دیگر کشورها با بازار سرمایه کمتر توسعه یافته و عدم تقارن اطلاعاتی بسیار شدید نظیر ایران نیز تعمیم داد یا خیر. لذا برای پر کردن این خلأ در ادبیات مالی، در این مطالعه قیمت گذاری شاخص تعدیل شده کیفیت اقلام تعهدی دیچو و دچو (2002) در بورس اوراق بهادار تهران (به عنوان بازار سرمایه ایران) بررسی شد تا معلوم شود آیا این نتایج را می‏توان به دیگر کشورها با بازار سرمایه کمتر توسعه یافته و عدم تقارن اطلاعاتی بسیار شدید نیز تعمیم داد یا خیر و در نهایت، این مطالعه درک بهتری از کیفیت اقلام تعهدی ارائه می دهد.
پرسش های تحقیق
آیا بین کیفیت اقلام تعهدی و بازده آتی سهام رابطه معنی داری وجود دارد؟
آیا حساسیت بازده آتی سهام به کیفیت اقلام تعهدی در طول زمان مشابه است؟
آیا شاخص کیفیت اقلام تعهدی معرف خطرپذیری است؟
فرضیه‏های تحقیق
بین کیفیت اقلام تعهدی و بازده آتی سهام رابطه معنی داری وجود دارد.
حساسیت بازده آتی سهام به کیفیت اقلام تعهدی در طول زمان مشابه است.
شاخص کیفیت اقلام تعهدی معرف خطرپذیری است.
روش تحقیق