شرایط آب و هوایی و آلودگی محیط زیست

1.قاعده ی نفی عسر و حرج،
2. حکم عقل،
3. بنای عقلا،
4. شناسایی حقوق محیط زیست و جبران خسارت به استناد حکم مصلحتی،
5. قاعده ی «لکل اثم حدّ أو تعزیر».
گفتار دوم: مبانی حقوقی
الف: قانون داخلی
1. قانون اساسی
قانون اساسی را می توان عالی ترین سند حقوقی یک کشوردانست که مبنای اصلی آن تحقق عدالت است.
این سند حقوقی راهنمایی برای تنظیم قوانین پائین تر است، به نحوی که هیچ یک از این قوانین نباید با آن مغایرت داشته باشند قانون اساسی تضمین کننده حقوق یک ملت است و قوای سه گانه را در رعایت این اصول در برابر مردم مسئول می سازد.
اصل پنجاهم قانون اساسی اصلی محیط زیستی است و به همراه دیگر اصل های این قانون در سال 1358 به تصویب شورای نگهبان رسید.
بررسی این اصل و توجه به آن در جایگاه قانون گذاری رسیدن به آرمان ها می شود.
در این جا سئوالی که مطرح می شود این است که اولین حقی که هر انسانی دارد چیست ؟ و یا به عبارتی کدام یک از حقوق انسان ها جزء اولین، اساسی ترین و مهم ترین حقوق بشر محسوب می شود ؟
جواب حق حیات است. نخستین حقی است که برای انسان ها ثابت است و همین حق مبداء وخاستگاه تمامی حقوق دیگر بشر می باشد. تنها با وجود آن می توان از حقوق دیگر سخن گفت و در صورت نبود و فقدان آن دیگر حقوق نیز جایی نخواهند داشت. باید توجه داشت اگر چه حق حیات و زندگی در ظاهر به عنوان حق انسان قلمداد می شود، اما در حقیقت از الطاف خاص خداوند بلکه نخستین لطف و فضل الهی او در حق انسان است و شخص انسان در پدیداری آن نقشی ندارد. هدف از ذکر این مطلب وجود رابطه بین عوامل تشکیل دهنده محیط زیست و عوامل بقای حیات یک انسان است. عناصر تسکیل دهنده محیط زیست شامل (هوا،آب و خاک است که خاک ریشه و منشاء غذایی است که انسان استفاده می کند).عواملی که باعث بقای یک موجود زنده اعم از انسان می شود یعنی عواملی که باعث می شود یک موجود زنده بتواند زنده مانده و به حیات خودش ادامه دهد عبارتند از : 1- هوا، 2- آب، 3- غذا.
هوا : یک موجود زنده بدون وجود هوای سالم حداکثر تا چند دقیقه می تواند زنده بماند.
آب : یک موجود زنده بدون وجود آب سالم حداکثر تا چند روز می تواند زنده بماند. بستگی به جثه موجود و شرایط آب و هوایی دارد.
غذا : یک موجود زنده بدون وجود غذای سالم حداکثر تا چند روز می تواند زنده بماند. بستگی به جثه آن موجود و شرایط آب و هوایی دارد.
بنابراین می توانیم این طور نتیجه گیری کنیم : عواملی که باعث بقای حیات یک موجود زنده می شوند یعنی باعث باقی ماندن حق حیات می شوند، همان عواملی هستند که محیط زیست آن موجود را تشکیل می دهند. بنابراین اهمیت محیط زیست سالم در این جا مشخص می شود و این همان حقی است که دانشمندان علم حقوق به آن ” حق بر محیط زیست سالم ” اطلاق می کنند، یعنی هر انسان حق دارد از محیط زیست سالمی برخورد دار باشد و هیچ کس حق ندارد به هر طریقی وبا هرعنوانی (آلودگی آب – خاک – هوا) باعث آلوده نمودن محیط زندگی انسان ها شود.
در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران طبق اصل پنجاهم قانون اساسی” حفاظت محیط زیست که نسل امروز و نسل های بعد باید در آن حیات اجتماعی روبه رشدی داشته باشند، وظیفه عمومی تلقی می گردد. از این رو فعالیت های اقتصادی و غیر آن که با آلودگی محیط زیست یا تخریب غیر قابل جبران آن ملازمه پیدا کند ممنوع است “.
2. قانون عادی
قوانینی نیز در خصوص حفاظت از محیط زیست در مجلس تصویب شده که شامل :
1. قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست (مصوب 1353)؛
2. قانون نحوه جلوگیری از آلودگی هوا (مصوب 1374)؛
3. قانون شکارو صید (مصوب 1346)؛
4. مواد 675-679-680-686-688-689-690-691و 696 از قانون مجازات اسلامی – تعزیرات.
ب. قانون خارجی