بررسی بازی Pro Evolution Soccer 2017؛ شکست در دقیقه نود

وقت بررسی پادشاه بی چون و چرای سالای دور از راه رسیده و این بار، بازم مجبوریم از رقابت سنگین PES و FIFA یاد کنیم. همه به خاطر داریم فوتبال ژاپنی ساده اما هیجان انگیز و عالی قدیمی که اون چند سال با نام Winning Eleven میشناختنش چیجوری به پای ثابت بحث و جدلای کلوپا و گیم نتای پلی استیشن ۱ تبدیل می شد.

فیفا هم تقریبا از همون دوران کار خود رو شروع کرد، اما کمتر کسی بود که هیجان خیلی مهم وینینگ الون رو به فیفای خشک ترجیح بده. هر چند در سالیان گذشته فراز و نشیب بسیار زیادی در این رقابت اتفاق افتاده و هر کدوم دوران طلایی خود رو داشتن. بعضی وقتا کفه ترازو به سمت فیفا میل می کرد و بعضی وقتا به سمت PES.

حالا در دوره ای قرار داریم که کفه ترازو باب میل فیفا سنگینی می کنه و در چند سال گذشته PES فروغی کمرنگ تر از قبل داشته. عنوان ورزشی فیفا به لطف ناشر قدرتمندی مثل الکترونیک آرتز از پول و پله و سرمایه و سرمایه گذاری بزرگی بهره مند بوده و همینطور به کار گیری برند لایسنس شده فیفا باعث شده به شکل یه بازی تموم و کمال در اختیار مخاطبین قرار گیرد. اما هیچوقت این مسئله باعث نشد کونامی پا پس بکشه.

با وجود اینکه اصرار ژاپنیا واسه ساخت همیشگی PES در سالای گذشته موجب ضرر و زیان اقتصادی این شرکت کهنه کار شده، اما مدیران کونامی به ضرس قاطع تصمیم دارن با تلاش بیشتر به سلطه فیفا پایان بدن. هر چند به نظر می رسه راه زیادی تا رسیدن به این مهم دارن، اما با این حال انگار قدمای اولیه این دیدگاه ورداشته شده.

سال گذشته کونامی با منتشر کردن PES 2016 به باور خیلی از کارشناسان، اولین خیزش بزرگ خود رو واسه رسیدن به هدف این فرنچایز برداشت. اما طبیعتاً هر آغازی نیازمند تلاش بیشتر واسه پیش برد و حرکت به طرف مقصده. تغییرات نسخه قبلی تا حدودی انقلابی بزرگ واسه PES حساب می شد و روزنه امیدی در دل هواداران درست کرد.

امسال همه چشما منتظر قدم بعدی کونامی بود و با منتشر کردن PES 2017 توقع داشتیم مرحله دوم انقلاب پیش روی این بازی رو مشاهده کنیم؛ اما به نظر می رسه ژاپنیا امسال فقط به حفظ نتیجه کارای قبلی خود اکتفا کردن و جز چند مورد ارتقای کیفی گرافیکی و گیم پلی، تماشاگر نکته بزرگی نیستیم.

شاید برنامه کونامی واسه رقابت نزدیک تر با فیفا در یکی دو سال خلاصه نشه، اما بدون دودلی باید این مسئله مهم رو در نظر داشت که در این مدت سازندگان فیفا هم بیکار نمونده و واسه پیشرفت تلاش می کنن. مثل امسال که الکترونیک آرتز با به کار گیری موتور گرافیکی فراست بایت، دستی به سر و روی فیفا ۱۷ کشیده و هر چند هنوز بازی منتشر نشده، اما دلایل نشون دهنده رشد کیفی زیادی در فیفا ۱۷ه.

با همه این مباحث، بر کسی پوشیده نیس که از فرنچایز فیفا با عنوان مثل ساز فوتبال یاد می شه و در طرف مقابل به PES لقب بازی آرکید فوتبال دادن. بعضی واسه تجربه ناب یه فوتبال جدی فیفا رو انتخاب کرده و بقیه واسه سرگرمی و پر کردن اوقات فراغت با هیجان سریع به سراغ PES می رن. تجربه و آمارای فروش چند سال گذشته این دو بازی نشون داده الان مردم به محتوای واقع گرایانه بهای بیشتری میدن، هر چند که بقیه المانا در این مسئله بی تاثیر نیستن.

در ادامه می خوایم به بررسی بازی جدید Pro Evolution Soccer 2017 (بررسی ویدیویی سایت ما) پرداخته و نگاهی به تغییرات و نکات مثبت و منفی اون داشته باشیم.

یکی از جهات اصلی انقلابی PES 2016، گیم پلی پیشرفت یافته و بهینه شده ای بود که تا چند سال در این فرنچایز دیده نشده بود. فیزیک و انیمیشنای بازیکنان در نسخه قبلی دچار پیشرفت کیفی قابل توجه و بسیار خوبی شده بود و نوید راهی روشن رو در مورد اساسی ترین المان این بازی به مخاطبین می داد.

PES 2017 تلاش زیادی واسه پیش برد این راه داشته و تغییرات کوچیک اما موثری در گیم پلی این بازی می بینیم. بر خلاف سالای گذشته، از همون بدو ورود به اولین مسابقه احساس می کنین فوتبالی که PES ارائه می کنه از اون حال و هوای فانتزی گذشته فاصله گرفته و بیشتر به خود فوتبال نزدیک شده. دیگه کمتر پیش میاد بتونین از وسط زمین شوت کرده و توپ رو به کنج دروازه حریف بچسبونین.

تاکتیکای تیمی تقریبا متکی بر چگونگی کارکرد شما با کنترلره؛ مشابه با فیفا شما می تونین با حوصله و صبر به پاس کاری پرداخته و جریان بازی رو آروم کنین تا نبض مسابقه رو به دست بگیرین، در عین حال در صورت ضرورت توانایی بالا بردن سرعت و ایجاد حملات یهویی رو در اختیار دارین.

فیزیک بازی هم پیشرفتای مناسبی به خود دیده و تماشاگر برخوردای بین بازیکنی بهتری هستیم. علاوه بر این توپ بسیار بهتر و واقعی تر طراحی شده و در برخورد با پاهای بازیکنان و همینطور چمن ورزشگاه واکنشای به مراتب دقیق تری نسبت به گذشته نشون میده.

کونامی واسه ارتقائات گیم پلی PES 2017 از عباراتی چون Real Touch یا Real Pass استفاده کرده؛ اما با این وجود به نظر می رسه این عبارات تنها شعار هاییه که فقط از اون واسه مانور تبلیغاتی استفاده می شه، چون که هنوز فاصله بسیار زیادی تا گیم پلی و فیزیک واقع گرایانه واسه این بازی باقی مونده و بازم میشه خیلی راحت از اون به عنوان آرکید یاد کرد.

هوش مصنوعی بازی در نسخه قبلی پیشرفت عجیب ای داشت و بازیکنان هر دو تیم عملکردی از خود به نمایش می گذاشتن که در عنوان PES سابقه نداشت. از یار گیریای مناسب و بهتر گرفته تا فرصت طلبی واقعی تر حمله کنندگان، راه انقلابی جدید این عنوان بهبود زیادی یافت.

اما بدیش اینه این روند در PES 2017 بسیار کنه دنبال شده و به جز دروازه بانان تماشاگر تغییر یا ارتقای خیلی محسوسی در مورد هوش مصنوعی نیستیم. یکی از شدید ترین نقاط ضعف نسخه قبلی، هوش احمقانه و بی کاربرد دروازه بانای بازی بود که حالا خوبیش اینه در PES 2017 رشد قابل قبولی داشته. هر چند تمامیت هوش مصنوعی این بازی هم اونقدر با فاصله خیلی از فیفا عقبه.

PES یکی از بازی هاییه که هنوز از کات سین استفاده می کنه و بر خلاف فیفا دارای انیمیشنای از پیش رندر شده ای واسه شادیای پایانی بعد از گل، درگیریای بعد از خطا و سایره. اما با این حال این صحنات از کیفیت قابل قبولی بهره مند بوده و تماشای عکس العمل بازیکنان به وقایع جور واجور خالی از لطف نیس.

گرافیک کلی PES 2017 شرایط و حالات عجیبی داره؛ طوری که هنگام به کار گیری دوربین معمولی از کیفیت، رنگ پردازی و نورپردازی چندانی بهره مند نیس و حتی در مواردی میشه آنتی آلیاسینگ (راهی واسه حذف شکستگیای خطوط و لبه های پیکسلی) و عمق بافتای اونو با عناوین مشابه تلفنای هوشمند مقایسه کرد. اما وقتی روی صورت بازیکنان زوم شه شرایط فرق داره؛ چهره بازیکنان مشهور بسیار دقیق و عالی کار شده و انیمیشنای صورت عالی از آب در اومده و خیلی راحت میشه اونو بهتر از فیفا ۱۶ دونست.

با وجود اینکه گرافیک این بازی در نگاه کلی چشم نواز و قبول کردنیه، اما دارای کم و کاستیای بعضی وقتا آزار دهنده ایه که از یه عنوان نسل هشتمی انتظار نمی ره. گویی کونامی فقط به چهره بازیکنان اهمیت داده و بقیه المانا رو در حد معمولی رها کرده؛ تماشاگران با وجود پیشرفت دقت در ساخت استادیوما نسبت به نسخه های قبلی بازم بی کیفیت و غیر واقعی هستن و خیلی از المانای مهم نورپردازی و سایه زنی دارای ایراداتی غیر قابل صرف نظر هستن.

صداگذاری تماشاگران در PES 2017 در حد قابل قبول و مناسبی قرار داره، اما بازم می تونست خیلی بهتر از این حرفا باشه. عمق صدا و القای هیجان به مخاطب خوب صورت نمی گیره و در موارد جور واجور (مثل به ثمر رسیدن گل حیاتی یا یه گل معمولی) اندازه خوشحالی و سروصدای برابری به گوش می رسه.

حس بد این مسئله با گزارش ضعیف و مرده پیتر دروری و جیم بگلین دوبرابر می شه. مثل سالای قبل، PES از کیفیت و تعداد جملات گزارش بسیار بدی رنج می بره و فقط با چند دست بازی کردن ممکنه جملاتی به طور کامل تکراری بشنوین. بعضی وقتا هم نظرات گزارش گران با تاخیر پخش شده و به کلی فضای هیجانی مسابقه رو خراب می کنه.

علاوه بر این لحن گزارشگران اصلا هیجان انگیز نیس و بر خلاف فیفا هیچ خط یا جملات خاصی واسه بازیکنان مشهور یا مسابقات مهم ضبط نشده؛ طوری که گزارش دروری و بگلین واسه مسابقه فینال جام باشگاه های اروپا با یه مسابقه تدارکاتی بین تیمای دست دوم لیگ انگلیس هیچ فرقی نمی کنه.

جالبه بدونین بعد از اعتراضای پشت سر هم مردم به گزارشا و گزارشگرای PES، جیم بگلین عکس العمل نشون داده و در گفت و گویی اقرار کرده، به انتقادات و اینکه مردم گزارش اونو دوست دارن یا خیر اهمیت نمی ده! حال نمی دونیم کونامی خواهان اینجور گزارش سطحی و ضعیفیه یا واقعاً گزارشگران به کار رفته از کیفیت مطلوبی بهره مند نیستن.

اما یکی از مهم ترین مسائل هر بازی ورزشی، لایسنسای تیما و لیگای معتبر دنیاس؛ همونطور که شک نداشته باشین آشنا هستین بزرگ ترین مشکل عنوان PES همیشه به این مبحث مربوط می شه. کونامی به لطف قرارداد با سازمانای قاره ای، در سالای گذشته از لایسنس اختصاصی جام قهرمانان اروپا، لیگ اروپا، سوپر جام اروپا، جام قهرمانان آسیا و لیگ قهرمانان آمریکای جنوبی بهره مند بوده.

اما این موضوع وقتی با نبود لایسنس باشگاه های حاضر در جامای معتبر گفته شده همراه می شه، اصلا روی خوشی نداره. تصور کنین فینال سوپر جام اروپا بین تیمای MD White و AN White Red برگزار شه!

بدیش اینه لایسنسای باشگاهی PES 2017 از نظر کمی و کیفی نسبت به سال گذشته افول داشته؛ این بازی فقط لیگای دسته اول و دوم فرانسه، لیگ برتر هلند، برزیل، آرژانتین و شیلی رو در خود جای داده. باحال اینجاس که اونا لایسنس رسمی بهترین لیگ دنیا یعنی لالیگای اسپانیا رو هم از دست دادن و اگه از طرفداران اروپایی باشین، تنها باید به سه لیگ نه خیلی محبوب اکتفا کنین.

مثل گذشته مابقی لیگای معتبر اروپایی با اسمای عجیب و غریب و غیر رسمی در بازی هستن و می تونین در لیگ انگلیس، اسپانیا، ایتالیا و پرتغال پا به توپ شید. نام بیشتر باشگاه های حاضر در این رقابتا هم به صورت لایسنس نشده قرار داره و حتی باشگاه بایرن مونیخ (که در دسته بقیه باشگاه ها قرار داشت) به طور کامل از PES 2017 حذف شده و بروسیا دورتموند، شالکه و بایر لورکزن تنها نمایندگان آلمان هستن.

کونامی قرارداد خود رو با قهرمون اروپا، رئال مادرید هم فسخ کرده و این تیم هم به صورت لایسنس نشده در اومده و تنها باشگاه های حاضر لالیگا به بارسلونا و اتلتیکو مادرید محدود شده. این اتفاق به نظر می رسه به دلیل قرارداد امضا شده بین باشگاه بارسلونا و کونامی واسه پشتیبانی تجاری و تبلیغاتی PES 2017 اتفاق افتاده.

تنها تیمای رسمی لیگ پر طرفدار و مهم انگلیس، لیورپول و آرسنال هستن و لایسنس منچستر یونایتد هم نسبت به سال گذشته حذف شده؛ در عین حال لیگ ایتالیا با وجود نبود لایسنس نام Serie A با ۱۸ باشگاه رسمی (به جز یوونتوس و ساسولو) می تونه تجربه ای تقریبا کامل در اختیارتون بذاره.

حالا خوبیش اینه کونامی با قرار دادن بخش ویرایش باشگاه های بازی، رفع این مشکل بزرگ رو تا حدی به مخاطب واگذار کرده. هر چند ویرایش و اصلاح تموم نام باشگاه ها و لیگا، لباسای ورزشی، استادیوما و چیزای دیگه ای به جز اینا (براساس تخمینای اندازه گیری شده) تا بیشتر از ۴۰ ساعت زمان میبره، اما مطمئنا باید دست کم اسما رو اصلاح کنین تا با مسابقه Man Red در مقابل  London FC لذت بازی به کلی از بین نره.

مثل گذشته PES 2017 مانور زیادی روی بخش Master League داده و تماشاگر اضافه شدن چند لایه جذاب دیگه به اون هستیم. مستر لیگ همیشه شدیدا مورد استقبال هواداران بوده و در اون می تونین با بنا گذاشتن باشگاه دلخواه خود، پیشرفت کرده و به مراحل بالا و حتی قهرمانی اروپا برسین. علاوه بر قابلیتای خوب اضافه شده به نسخه قبلی، امسال تماشاگر ارتقای سیستم نقل و انتقالات بازیکنان، اضافه شدن بخش مدیریت اقتصادی باشگاه و سیستم هوشمند برنامه ریزی وقتی لیگ هستیم.

هم اینکه تغییرات کوچیکی در روند امضای قرارداد بین باشگاهی مثل قرض دادن بازیکنان و مذاکرات اقتصادی اعمال شده و سیستم تمرینات و ارتقای تواناییا و مهارتای بازیکنان پیشرفت مناسبی داشته. باید اینم بگیم که که شما به اختیار می تونین به جای ساخت باشگاه شخصی خود، از تیمای شناخته شده واقعی استفاده کرده و هدایت اونو مسئول شید. مستر لیگ بدون دودلی یکی از کامل ترین و البته خوشحال کننده و باحال ترین بخشای PES 2017ه.

در کنار این، بخش MyClub بازم به فعالیت خود ادامه داده و جز سیستم جدید استعداد یابی، بدیش اینه هیچ تغییر خاصی به خود ندیده. قسمت Become a Legend هم به قوت خود باقیه و میشه خیلی راحت گفت کوچیک ترین تغییری نکرده و هم اونقدر از عمق و وسعت ضعیفی برخورداره؛ هر چند که تجربه اون یکی از لذت بخش ترین دسته بندیای PES 2017ه.

جمع بندی

واقعا کونامی بیشتر تمرکز خود رو روی بهینه سازی هر چیزی رو که در سال گذشته به دست اومده معطوف کرده؛ چون که اصلا تماشاگر مرحله دوم انقلاب مورد انتظار PES نیستیم و فقط به ارتقای کیفی گیم پلی و گرافیک بازی اکتفا شده. این اتفاق دقیقا بر عکس ادعای مدیران کونامی واسه پایان دادن هر چی سریع تر به سلطه بی چون و چرای فیفاه.

PES 2017 در کل بازی خوبیه و ترکیب فیزیک، گیم پلی و حفظ تعادل بازی می تونه ساعتا طرفداران این عنوان رو سرگرم کرده و تجربه ای لذت بخش براشون جفت و جور کنه. اما انگار تموم فعالیتای کونامی واسه پیشرفت یکی از مهم ترین فرنچایزای حال حاضر، در دقیقه ۹۰ شکست خورده و به همون حال خلاص شده.

انتظار میره امسال هم تماشاگر ادامه سلطنت فیفا باشیم و دوباره PES در سایه حریف خود قرار گیرد، اما مطمئنا کسی از سالای پیش رو با خبر نیس و هر اتفاقی ممکنه به وقوع ملحق شه. فعلا باید امیدوار باشیم بزرگان کونامی سیاستای مناسب تری واسه فرنچایز محبوب خود بر گزینند و به بازی فوتبالی نام آشنای Pro Evolution Soccer بیشتر پرداخته شه.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *