دانلود پایان نامه
– طبیعی ، مانند: استحصالات گیاه شاهدانه ، حشیش ، بنگ ، ماری جوانا ، گراس ، چرس ، مسکالین ، جو سیاه آفت زده ، برخی از قارچهای حاوی مواد توهم زا ، دانه های نوعی نیلوفر وحشی.
– مصنوعی ، مانند: ال. اس. دی (L.S.D) ، دی متیل تریپتامین (D.M.T) ، دی اتیل تریپتامین (D.E.T)
مواد توان افزا: مصرف آن بر روی سلسله اعصاب تأثیر گذاشته و در نتیجه فعالیت فکری و بدنی مصرف کننده بیشتر و باعث هیجان می شود ، این مواد به دو دسته تقسیم می شوند که عبارتند از:
– طبیعی ، مانند: برگ کوکا ، کوکائین ، کراک ، برگ و ساقه برخی درختان مثل خات و کراتم و ناس
– مصنوعی: مانند آمفتامین ، متیل آمفتامین ، ترکیبات آمفتامین ها
مواد سستی زا
خشخاش
بوته ای است یک ساله که در مناطق معتدل می روید. رشد سالیانه این گیاه به ارتفاعی معادل
70-110 سانتی متر می رسد. در اواسط بهار ، بعد از این که گلهای رنگارنگ آن کم کم شروع به ریختن می کند ، از میان گل ها کپسول ظاهر می شود که به آن گرز خشخاش می گویند، این گرزها در اواخر بهار و اوایل تابستان دارای پوست سبزی است که به زردی می گراید. البته ، قبل از این که میوه گیاه خشک وزرد شود به روش خاص مبادرت به تیغ زدن آن می نماید. این کار به وسیله افرادی که تجربه خاصی در تیغ زدن دارند ، انجام می شود. آنان در ساعات اولیه شب با تیغهای مخصوص و با ایجاد چندین شیار افقی و یا عمودی و یا مورب بر روی گرزها مبادرت به تیغ زدن می نمایند. صبح روز بعد ، شیره سفید رنگی از محل شکافهای گرز به بیرون ترشح می کند و در مجاورت هوا به صمغ قهوه ای رنگ تبدیل گردیده در پیاله مخصوص جمع آوری و برای تریاک مالی آماده و به صورت لول روزانه بازار قاچاق می شود.
تریاک
تاریخچه: قدیمی ترین و مشهورترین ماده مخدر است که از گیاه خشخاش به دست می آید. این گیاه حدود 2500 سال قبل در منطقه مدیترانه کشت می شده است. سابقه این گیاه را تا 5000 سال قبل هم ذکر می کنند. از آثاری که از سومریها باقی مانده است چنین بر می آید ، آنها این ماده را استعمال می کرده اند و به آن گیاه شادی بخش می گفتند ، در نوشته های هومر از تریاک نام برده شده است.
شکل ظاهری: تریاک شیره منعقد شده تخمدان کال بوته خشخاش است که از نظر علمی به پاپاور معروف است. تریاک اماده نماده ای است خمیری به رنگ قهوه ای که بر حسب نوع و منطقه کشت خشخاش و آب و هوای منطقه پرورش از قهوه ای روشن تا تیره وجود دارد نامهای دیگر آن افیون ، اپیوم و تریاق می باشد.
الکالویید: تریاک دارای ترکیبات بسیاری است که تاکنون 25 نوع موثر آْن شناخته شده است. مهمترین آلکالوییدهای تریاک عبارتند از مورفین ، نارکوتین ، پاپاورین ، تبائین ، کدئین و نارسئین.
نحوه مصرف:
– تدخین به وسیله بافور و یا با وسایلی مانند آن مثل قلیان ، قلقلی ، سیخ و سنگ
– استفاده به صورت قرص
– حل کردن در آب یا چای و نوشیدن ان
عوارض:
– مغز ، وابستگی (اعتیاد) ، بی خوابی هنگام شب ، خواب آلودگی در طی روز
– تغییرات شخصیتی:
1. کاهش علایق و انگیزه ها
2. کاهش احساس مسئولیت
3. کاهش توجه به تحصیل ، شغل و خانواده
4. افسردگی و بی قراری ، پرخاشگری ، اغماء به دنبال مصرف زیاد
– گوارش: تهوع و استفراغ ، کاهش اسید معده و اختلال در هضم غذا ، کاهش فعالیت روده ها و یبوست مزمن ، بی اشتهایی و کاهش وزن ، سوء تغذیه ، خشکی دهان ف اختلال در کبد