آمریکای لاتین و صنایع دستی

در زمان هنری چهارم به دلیل استفاده بی رویه از دانتل استفاده آن محدود تر شد و در زمان لویی سیزدهم در سال 1629 م به عنوان تزیین لباس دوباره بازار آن رونق گرفت و در شهر پویی فرانسه کارگاه هایی برپا شد. حمایت از این هنر تا دوره ناپلئون ادامه داشت و در قرن 19م به اسپانیا و آمریکای لاتین صادر گردید و در ایتالیا و اتریش و انگلستان زیر نظر استادکاران خانم، کار انجام می گرفت ولی دشمنی سرسخت دانتل بافی را تهدید می کرد ماشین های تور بافی. برای حفظ آن قوانینی را اتخاذ می کردند تا بتوانند با آن رقابت کنند برای ترویج آن سعی شد آموزش به کودکان در سطح وسیعی صورت گرفت که موفقیت آمیز بود .
به نقل از خانم ثمری: همزمان در ایران در زمان صفویه جنگ هایی که صورت گرفت باعث کوچانده شدن خیل وسیعی از مهاجرین شدند و ارامنه از این قاعده مستثنی نبودند، آنها هنر خود را با خود به ایران آوردند در لابه لای قلاب بافی خود، دانتل بافی داشتند که با گره کار کرده اند.(تصویر64)
تصویر 64- دانتل بافی(تاپیستری،:145)
قبلاً در شهر پویی از کنف به عنوان الیاف اصلی استفاده می شد ولی به مرور زمان از ابریشم – نخ(پنبه)- الیاف گلابتون- پشم استفاده می شود. به وسیله ی یک سری قرقره دور سوزن ها روی بالشتک گره های مختلفی می زنند و این کار طبق نقشه ی مذکور ادامه دارد تا به پایان می رسد. امروزه معروف ترین دانتل های دنیا در شهر پویی فرانسه بافته می شود.
تابلو تصویری در ایران:
در دوره ی اسلامی تصویر سازی انسان و جانوربه دلیل خشکاندن ریشه های بت پرستی در ادوار گذشته ممنوع بود ولی رفته رفته روحیه خلاق و متفکر هنرمندان این سنت را شکست و «همانور که گفته شد در دوره ی صفویه دوباره در همه ی زمینه های هنری بجز قالی که به عنوان زیرانداز در مساجد و منازل استفاده می شد شاهد بروز و ظهور تصاویر انسانی و جانوری با موضوعاتی تصویری هستیم که در ابعاد کوچک و کاربردی، برروی منسوجات، پرده های تعزیه با تکنیک قلمکار و یا نقاشی روی پارچه و … هستیم.»(تناولی،1368)
تصویر 65- قالیچه شیری ، قشقایی، اواسط قرن 14 ه.ق(تناولی ،1368،:110)
حضرت علی درمیان امام حسن(ع)و…، قالیچه تصویری، قم، اواسط قرن 14 ه.ق(همان منبع،:79)
پارچه های قلمکار:
به دو شیوه اجرا می شود:
نقاشی، چاپ
«یکی از روش های رنگ گذاری در انواع چاپ ها روش مستقیم است که در چاپ قلمکار اجرا می شود در گذشته با استفاده از قلمو، رنگ های معدنی و رنگ های گیاهی روی پارچه را نقاشی می کردند ولی به تدریج آن روش جای خود را به قالب های چوبی حکاکی شده داد که برای تزیین پارچه های کتانی، پنبه ای، ابریشم و کرباس به همراه رنگ های فوق استفاده می شود.(کیان،1381)
تصویر 66- قلمکار(کیان،1381)
نقاشی باتیک(Batic) :
زهرا تقدس نژاد به عنوان یکی از کارشناسان باتیک تعریفی جامه راجع به آن داده است : «یکی دیگر از روش های نقش اندازی بر روی پارچه نقاشی است که توسط مواد مقاوم با قلمو انجام می گیرد به گونه ای که خطوط طرح با ماده مقاوم توسط قلمو قلم گیری می شود، این مواد مقاوم باعث می شود که طرح دارای مرزبندی می شود این مواد باعث می شود رنگ از قسمتی به قسمت دیگر منتقل نشود و بعد از این که کار قلم گیری شد طرح به شیوه های مختلف آب رنگی، تخت و …. رنگ آمیزی می شود و در نهایت ماده ی مقاوم از روی پارچه برداشته می شود و پارچه شسته می شود، به این روش بدون مهر هم می گویند.
تصویر67- نقاشی باتیک(همان منبع)
چاپ کلاقه ای:
این روش، یکی از نمونه های چاپ باسمه ای است در این روش چاپ برعکس بقیه ی چاپ ها، رنگ توسط قالب روی پارچه منتقل نمی شود بلکه ماده مقاوم توسط قالب روی پارچه منتقل می شود و رنگ زمینه پارچه را حفظ می کند و پارچه رنگرزی می شود. به همین علت برای نگه داری هر رنگ یک بار چاپ روی پارچه صورت گرفته و پارچه رنگرزی می شود (به تعداد رنگ چاپ و رنگرزی می شود) رنگرزی به صورت سرد انجام می گیرد. (کیان،1381)
تصویر 68- چاپ کلاقه ای(همان منبع)
تصویر 69- نمونه نقاشی و چاپ(همان منبع)
چهل تیکه(Quilting):
«یکی از صنایع دستی ایران وجهان چهل تکه دوزی است. در چهل تکه دوزی قطعات رنگارنگ پارچه در اندازه های مختلف به یکدیگر دوخته می شوند، از آنجا که تکه های بسیار زیاد پارچه در کنار هم قرار می گیرند به آن چهل تکه می گویند. بر دو نوع است: 1 – کاربردی: در درست کردن وسایلی نظیر لحاف روتختی، کوسن، پرده و … است .جاذبه یک اثر چهل تکه در رنگارنگی و تنوعی است که در پارچه ها بکار رفته است.هر کدام از پارچه ها و قطعات می توانند حرفی برای گفتن داشته باشند، هر قطعه مراحلی طی کرده تا در نهایت در کنار قطعات دیگر بصورت یک چهل تکه بتواند نیازهای مختلفی را تأمین کند. پیشترها در تکه دوزی قطعات به صورت نامنظم در کنار هم قرار می گرفت و فقط با دست انجام میشد اما اکنون با تکنیک های بسیار ساده ای میتوان به وسیله چرخ کارهای فوق العاده زیبایی انجام داد، هم اکنون تکه دوزی به دو روش دست و چرخ تقسیم می شود.» (چهل تیکه،1389)
تصویر70- رو میزی
نساجی سنتی(nasaji sonata):