دانلود پایان نامه
0/0020/350
0/0310/046
0/0190/237
0/153 0/009
0/000 0/158
1/159 0/116
0/046
2/279
12
0/0450/821
0/001 0/885
0/0070/693
0/018 0/303
0/015 0/825
0/000 0/485
0/696 0/997
0/102
2/684
متغیرها در ذیل جدول 4-13 توضیح داده شده است.
آزمون فرضیه سوم
در فرضیه سوم ادعا بر این است که شاخص کیفیت اقلام تعهدی معرف خطرپذیری است. در این پژوهش نیز همانند کور و همکاران (2008) از روش رگرسیون مقطعی 2 مرحله ای (فاما و مکبث) برای آزمون این که آیا شاخص کیفیت اقلام تعهدی یک عامل خطرپذیری قیمت‏گذاری شده است، استفاده شده است. به این نحو که در مرحله اول، بتا چند متغیره با استفاده از رگرسیون سری زمانی بازده اضافی پرتفوی شرکت‏ها () نسبت به عوامل فاما وفرنچ و کیفیت اقلام تعهدی برآورد (جداول شماره 4-16 و 4-15) و در مرحله دوم، رگرسیون مقطعی میانگین بازده اضافی نسبت به بتاهای محاسبه شده درمرحله قبل برازش می‏شود (جدول شماره 4-17). چنانچه شاخص کیفیت اقلام تعهدی قیمت‏گذاری شده باشد، یعنی شاخص کیفیت اقلام تعهدی صرف خطرپذیری مثبت به همراه داشته باشد، ضریب (4λ) بتای عامل کیفیت اقلام تعهدی باید مثبت و معنی دار باشد.
در این پژوهش، روش رگرسیون مقطعی 2 مرحله ای روی 25 پرتفوی اندازه و نسبت ارزش دفتری به ارزش بازار مشابه متدولوژی فاما و فرنچ (1993) بررسی شده است. علاوه بر این برای کاهش این نگرانی که پرتفوی های اندازه و نسبت ارزش دفتری به ارزش بازار نتواند به میزان کافی تغییرات مقطعی در شاخص کیفیت اقلام تعهدی را تبیین کنند و ممکن است از قدرت توضیحی کمی برای بررسی این که شاخص کیفیت اقلام تعهدی یک عامل خطرپذیری قیمت‏گذاری شده است، برخوردار باشند مشابه کور و همکاران (2008) از پرتفوی های جایگزین دیگری نیز برای بررسی حساسیت نتایج این تحقیق استفاده شده است. بنابراین از 27 (3×3×3) پرتفوی به ترتیب از ترکیب اندازه، نسبت ارزش دفتری به ارزش بازار و شاخص کیفیت اقلام تعهدی استفاده شده است.
همانند فاما و فرنچ (1993)، برای تشکیل 25 پرتفوی اندازه و نسبت ارزش دفتری به ارزش بازار همانند روش مورد استفاده برای 6 پرتفوی اندازه و نسبت ارزش دفتری به ارزش بازار (B/H, B/M, B/L, S/H, S/M, S/L)، در ابتدای هر ماه شرکت ها ابتدا بر اساس شاخص اندازه به پنج دسته تقسیم شدند و سپس براساس نسبت ارزش دفتری به ارزش بازار سهام آن ها (به طور جداگانه) نیز به پنج دسته تقسیم شدند که از ترکیب آن ها 25 پرتفوی حاصل شد. برای مثال پرتفوی شماره 11 شامل شرکت هایی است که دارای کم ترین شاخص اندازه (گروه 1) و دارای کم ترین شاخص نسبت ارزش دفتری به ارزش بازار سهام (گروه 1) هستند و پرتفوی شماره 55 شامل شرکت هایی است که دارای بیش ترین شاخص اندازه (گروه 5) و دارای بیش ترین شاخص نسبت ارزش دفتری به ارزش بازار سهام (گروه 5) هستند. به طور کلی پرتفوی ij از شرکت هایی تشکیل شده است که از لحاظ اندازه در گروه i و از لحاظ نسبت ارزش دفتری به ارزش بازار سهام در گروه j قرار دارند. سپس بازده‏های هر پرتفوی به طور ماهانه محاسبه شد که منتج به محاسبه 72 بازده ماهانه برای هر یک از 25 پرتفوی در طول دوره 1385 تا 1390 شده است (1706 مشاهده).
جدول شماره (4-15) نتایج رگرسیون های سری زمانی بازده اضافی پرتفوی شرکت‏ها نسبت به بازده عوامل براساس 25 فاما و فرنچ (1993) (مرحله اول روش رگرسیون مقطعی 2 مرحله ای) را نشان می دهد. مقدار احتمال (یا سطح معنی داری) F برای رگرسیون های سری زمانی 25 پرتفوی فاما و فرنچ (1993) (به استثنای یک مورد) کمتر از 01/0 (05/0) است، بنابراین در سطح اطمینان 99 درصد (95 درصد) مدل معنی داری وجود دارد. میزان R2 رگرسیون های سری زمانی نیز نشان می دهد تغییرات بازده اضافی به خوبی توسط عوامل فاما و فرنچ و کیفیت اقلام تعهدی تبیین می شود. مقادیر آزمون دوربین- واتسون نزدیک به 2 است که به طور تجربی نشان دهنده عدم خود همبستگی است.