دانلود پایان نامه

آمار توصیفی متغیرهای ماهانه ………………………………………………………………………….
129
آمار توصیفی متغیرهای مورد مطالعه در سطح پرتفوی های تشکیل شده …………………
130
پیوست شماره 3: نتایج آزمون فرضیه های تحقیق …………………………………………………………..
131
نتایج آزمون فرضیه های تحقیق به صورت سالانه ………………………………………………..
131
نتایج آزمون فرضیه های تحقیق به صورت ماهانه ………………………………………………..
138
نتایج آزمون های انجام شده در سطح پرتفوی های تشکیل شده ……………………………..
143
چکیده انگلیسی ………………………………………………………………………………………………
149
چکیده
در ادبیات حسابداری، این که شاخص کیفیت اقلام تعهدی که معمولاً توسط معیار تعدیل شده کیفیت اقلام تعهدی دیچو و دچو (2002) نمایندگی می‏شود به عنوان جنبه‏ای از خطرپذیری اطلاعاتی، یک عامل خطرپذیری قیمت گذاری شده است یا خیر یک سوال بحث برانگیز است. برخی این عامل را بر مبنای مفهوم خطرپذیری تفسیر می‏کنند، در حالی که برخی دیگر این دیدگاه را رد می‏کنند.
در این تحقیق نیز برای بررسی این موضوع که آیا شاخص کیفیت اقلام تعهدی یک عامل خطرپذیری قیمت گذاری شده است یا خیر از معیار تعدیل شده کیفیت اقلام تعهدی دیچو و دچو (2002) استفاده شد. جامعه آماری تحقیق، کلیه شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران از ابتدای سال 1379 تا پایان سال 1390 است که با اعمال محدودیت هایی نمونه نهایی مورد بررسی شامل 732 سال-شرکت (7287 مشاهده ماهانه) به روش قضاوتی انتخاب شده است. برای بررسی وجود رابطه بین بازده آتی سهام و کیفیت اقلام تعهدی، بازده آتی سهام نسبت به شاخص کیفیت اقلام تعهدی و عوامل سه گانه فاما و فرنچ (1992) به صورت مقطعی با استفاده از 732 (7287) مشاهده سالانه (ماهانه) برازش شد و در نهایت همانند کور و همکاران (2008)، با استفاده از روش رگرسیون مقطعی 2 مرحله‏ای (فاما و مکبث) که در آن بازده اضافی نسبت به بتاهای عوامل خطرپذیری برازش می‏شود، بررسی ‏شد که آیا شاخص کیفیت اقلام تعهدی یک عامل خطرپذیری قیمت‏گذاری شده است یا خیر.
نتایج حاصل از داده های این تحقیق همانند نتایج کور و همکاران (2008) و دیگران نشان داد که رابطه مثبت معنی داری بین شاخص کیفیت اقلام تعهدی و بازده آتی سهام وجود ندارد، همچنین شاخص تعدیل شده کیفیت اقلام تعهدی دیچو و دچو (2002) یک عامل خطرپذیری قیمت گذاری شده نیست (مشابه نتایج کور و همکاران 2008، ماشرووالا و ماشرووالا 2011). به عبارت دیگر نتایج این تحقیق شواهدی مبنی بر قیمت گذاری شاخص تعدیل شده کیفیت اقلام تعهدی دیچو و دچو (2002) ارائه نداد.
کلید واژه ها: کیفیت اقلام تعهدی، خطرپذیری اطلاعاتی، قیمت گذاری دارایی ها و رگرسیون مقطعی 2 مرحله‏ای
فصل اول
کلیات تحقیق
مقدمه
در طی سال های گذشته پژوهشگران مختلف با عنایت به ناتوانی بتا در توضیح بازده سهام، به بررسی توان مدل قیمت گذاری دارایی های سرمایه ای در تبیین و پیش بینی بازده سهام و یافتن متغیرهای دیگری مانند بتا که معرف خطرپذیری باشند، پرداخته اند. در این میان با توجه به اهمیت اطلاعات حسابداری به ویژه خطرپذیری اطلاعاتی در ارزیابی عملکرد و تخمین بازده مورد انتظار سرمایه گذاران، کیفیت و دقت تهیه ی این اطلاعات دغدغه استفاده کنندگان بوده و تحقیقات زیادی را به خود اختصاص داده است.
البته بحث روزافزون در این زمینه که آیا کیفیت اطلاعات حسابداری (خطرپذیری اطلاعاتی) به طور مستقل بر هزینه سرمایه شرکت تأثیر می‏گذارد، همچنان به صورت یک مسئله بحث برانگیز باقی مانده است. بسیاری از این مناظره ها و بحث ها نیز بر کیفیت اقلام تعهدی متمرکز است و سوال مهم و حل نشده این است که آیا شاخص کیفیت اقلام تعهدی (که معمولاً بر اساس معیار تعدیل شده کیفیت اقلام تعهدی دیچو و دچو (2002) کمّی می‏شود) به عنوان جنبه‏ای از خطرپذیری اطلاعاتی، یک عامل صرف خطرپذیری محسوب می شود یا خیر. برخی این عامل را بر مبنای مفهوم خطرپذیری تفسیر می‏کنند (برای‏ مثال فرانسیس و همکاران 2005، ابودی و همکاران 2005، اگنوا 2008، کیم و کی 2010). درحالی که برخی دیگر این دیدگاه را رد می‏کنند (مانند کور و همکاران 2008 و ماشرووالا و ماشرووالا 2011). با وجود این ابهام درباره وضعیت خطرپذیری شاخص کیفیت اقلام تعهدی، همچنان در بخش وسیعی از ادبیات حسابداری استنتاج بر مبنای این فرض صورت می‏گیرد که کیفیت اقلام تعهدی معیاری برای خطرپذیری اطلاعاتی است. بنابراین ارائه درک بهتری از این که آیا قیمت‏گذاری شاخص کیفیت اقلام تعهدی با تفسیری بر مبنای خطرپذیری سازگار است، مهم به نظر می‏رسد (ماشرووالا و ماشرووالا 2011، ص. 1349).