دانلود پایان نامه
بحث
رابطه بین سبکهای رهبری با شخصیت و ویژگیهای شخصی مدیران دانشکدههای تربیت بدنی کشور در چارچوب سبک رهبری عملگرا و تحولگرای باس (1985)، در این پژوهش دنبال شد. در این قسمت ضمن بحث راجع به نتایج آزمون فرضیات، تحقیق حاضر به تحلیل یافتههای سایر تحقیقات موازی با این تحقیق پرداخته و نتایج آنها با فرضیات مذکور مقایسه خواهد شد.
پیش از تکامل نظریههای جدید رهبری، تئوریها و پژوهشهای رهبری بر مفاهیم دوگانهای همجون: استبدادی در برابر دموکراتیک، هدایتگرا در برابر مشارکتگرا، وظیفهمدار در برابر رابطهمدار یا ساحتارگرا در برابر ملاحظهگرا متمرکز بودند (باس،2006). بر اساس نظریه باس، رهبری تحولگرا بر پایه خصوصیات و رفتارهای سبک رهبری انسانگرایی (رابطه مداری) و سبک رهبری عملگرا نیز بر پایه مفهوم وطیفهمداری، هدایتگری و ساختارگرای قرار گرفته است. همچنین یوکل مهمترین ویژگیهای سبک رهبری انسانگرایی را با ملاحظه بودن، حمایتگر بودن، قدرت بخشیدن، ایجاد فرصت مناسب برای رشد و توسعه پیروان، مشارکت دادن پیروان در تصمیمگیری و توجه به رفاه پیروان عنوان کرد. ویژگیهای فوق با برخی از رفتارها و خصوصیات رهبری تحولگرا مانند: روحیه ایجاد انگیزش، ترغیب به تلاش فکری و توجه به تفاوتهای فردی همسو است (حلاجی، 1388). از این روی، از نتایج اینگونه تحقیقات میتوان در برخی از زمینهها به عنوان تحقیقات موازی با تحقیقات حاضر بهره برد.
رهبری تحولگرا – عملگرا و ویژگیهای شخصی
مطابق با یافتههای این تحقیق ارتباط بین سبکرهبری تحول گرا و خرده مقیاسهای آن با ویژگی های شخصی (سمت، جنس، سن، سابقه ی مدیریتی، مدرک تحصیلی، گرایش تحصیلی، دوره های آموزشی مدیریتی) در مدیران دانشکدههای تربیتبدنی دانشگاه های ایران، هیچ رابطه ی معنی داری مشاهده نشد (P<0.05).
همچنین مطابق با یافتههای این تحقیق، ارتباط بین سبکرهبری عمل گرا و خرده مقیاسهای آن با ویژگی های شخصی (سمت، جنس، سن، سابقه ی مدیریتی، مدرک تحصیلی، گرایش تحصیلی، دوره های آموزشی مدیریتی) در مدیران دانشکدههای تربیتبدنی دانشگاه های ایران، هیچ رابطهی معنی داری مشاهده نشد (P<0.05)، که با یافتههای میلنر و همکاران (1979) و کلیسبی (2004) مبنی بر نبود رابطه معنادار بین جنسیت و سبک رهبری، متقی شهری (1384) مبنی بر نبود رابطه معنادار سبک رهبری با ویژگیهای شخصی همخوان میباشد ولی با یافتههای پژوهشهای پارکر(1998)، اسدی (1380)، جاودانی (1381) و محرم زاده (1381)، مبنی بروجود رابطه معنادار سبک رهبری با ویژگیهای شخصی، نا همخوان میباشد.
با توجه به نتایج این مختلف، چنین به نظر میرسد که احتمالا به دلیل تأثیر فرهنگهای مختلف بر شخصیت افراد، نمیتوان از آنها حتی در یک دامنه سنی، انتظارات رفتاری مشابه و یکسانی داشت. با توجه به اینکه امکان بروز سبکهای رهبری در تمامی سنین وجود دارد، اما در کل نمیتوان گفت که در یک مقطع سنی معین سبک رهبری ویژه و منحصر به فردی وجود دارد. در مورد دیگر ویژگیها مانند سابقه مدیران میتواند در کارایی و اثربخشی مدیران مؤثر باشد ، ولی در تمام شرایط و موقعیتها نمیتواند تعیین کننده سبک و روش رهبری خاصی در مدیریت مدیران باشد که این موضوع به نوبه خود، تحت تأثیر اتفاقها و تغییراتی است که همواره در طول زمان در رابطه با مدیریت اتفاق میافتد.
رهبری عملگرا و شخصیت
یافته های این تحقیق نشان می دهد که سبک رهبری عمل گرا هیچ رابطه ی معنی داری با خصوصیت شخصیتی درونگرایی، باثباتی و بی ثباتی مدیران دانشکده های تربیت بدنی کشور ندارد. اما خصوصیت شخصیتی برون گرایی دارای رابطه ی معکوس معنی داری با نمره ی کلی سبک رهبری عمل گرا دارد(P<0.05). این خصوصیت شخصیتی با خرده مقیاس های مدیریت مبتنی بر پاداشهای اقتضایی یا پاداشهای مشروط و مدیریت فعال بر مبنای استثنائات (MBE-A) دارای رابطهی معکوس معنی داری می باشد (P<0.05). خصوصیت شخصیتی درون گرایی گرچه دارای رابطه ی معنی داری با نمره ی کلی سبک رهبری عمل گرا نمی باشد اما با خرده مقیاس مدیریت مبتنی بر پاداشهای اقتضایی یا پاداشهای مشروط دارای رابطهی معنیداری می باشد (P<0.05). این نتایج به طور کلی با یافتههای ایدن و همکاران (2002)، فرانکس و همکاران (2003)، ریچارد آروی (2004)، شعبانیبهار(1383)، وی اسگو و گالزبریچ (2008)، مقیمی (1387)، مبنی بر وجود رابطه شخصیت با رهبری همخوان میباشد و با یافتههای متقی شهری (1384)، بنو و جاج (2004) و استرانگ و کوهرت (2009)، مبنی بر نبود رابطه معنادار بین شخصیت و سبک رهبری، ناهمخوان میباشد.
این یافتههای متفاوت شاید ناشی از آن باشد که ویژگیهای سازمانی مانند ساختار سازمانی، جو سازمانی، سرمایه اجتماعی، رابطه رهبر-پیرو و… در انتخاب سبک رهبری اثربخش از اهمیت برخوردارند. همچنین با توجه به مبانی نظری شخصیت متأثر از وراثت و محیط میباشد و شخصیت افراد تحت تأثیر فرهنگهای مختلف و محیط و وراثت میباشد، احتمالاً علاوه بر شخصیت عواملی همچون هنر داتی مدیران میتواند در انتخاب سبک رهبری آنان تأثیر داشته باشد.
رهبری تحولگرا و شخصیت
مطابق با یافته های این تحقیق، سبک رهبری تحول گرا هیچ رابطه ی معنی داری با خصوصیت شخصیتی باثباتی، بی ثباتی مدیران دانشکده های تربیت بدنی کشور ندارد. اما هر دو خصوصیت شخصیتی برون گرایی و درونگرایی دارای رابطه ی معنی داری با نمره ی کلی سبک رهبری تحول گرا می باشند (P<0.05). هر دو خصوصیت شخصیتی درون گرایی و برون گرایی با خرده مقیاس های رفتار کمالگرایانه یا رفتارهای آرمانی، ترغیب به تلاش فکری یا ترغیب ذهنی، روحیه ایجاد انگیزش یا انگیزش الهام بخش، و توجه به تفاوتهای فردی یا ملاحظات فردی دارای رابطه ای معنی دار می باشد (P<0.05). اما این دو خصوصیت شخصیتی با نفوذ کمال گرایانه یا ویژگیهای آرمانی (کاریزما) دارای رابطه ی معنی داری نمی باشند (P>0.05).
این نتایج به طور کلی با یافتههای ایدن و همکاران (2002)، فرانکس و همکاران (2003)، ریچارد آروی (2004)، شعبانیبهار(1383)، وی اسگو و گالزبریچ (2008)، مقیمی (1387)، مبنی بر وجود رابطه شخصیت با رهبری همخوان میباشد، و با یافتههای متقی شهری (1384)، بنو و جاج (2004) و استرانگ و کوهرت (2009)، مبنی بر نبود رابطه معنادار بین شخصیت و سبک رهبری، ناهمخوان میباشد. همچنین با توجه به پژوهشهای مرتبط،این یافتهها با نتایج گزارش شده توسط لیون شوآ و شیلا وبر(2006) در چین، مبنی بر وجود رابطه معنادار منفی رهبری تحولگرا و برونگرایی، همخوان میباشد و با نتایج گزارش شده توسط بنو و جاج (2004) در آمریکا، مبنی بر وجود رابطه معنادار مثبت رهبری تحولگرا و برونگرایی، ناهمخوان میباشد. میتوان چنین اظهار نمود که سبک رهبری میتواند به عوامل دیگری همچون همکاران، محیط سازمانی و … ارتباط داشته باشد.
با توجه به نتایج، شناخت تفاوتهای شخصیتی و شناسایی روشهای علمی مؤثر و اساسی به منظور اصلاحات جزئی در شخصیت افراد، برای رسیدن به اهداف مورد نظر با الگوهای رفتاری مناسب در سازمانها میتواند مفید باشد.
نتیجهگیری
با توجه به یافتههای این تحقیق، سبک رهبری تحولگرا با بعد برونگرایی شخصیت رابطه منفی و با بعد درونگرایی شخصیت رابطه مثبت دارد و با ابعاد ثبات و بیثباتی شخصیت و ویژگیهای شخصی رابطه معناداری ندارد، همچنین سبک رهبری عملگرا با بعد برونگرایی شخصیت رابطه منفی و با ابعاد شخصیتی درونگرایی، ثبات و بیثباتی و ویژگیهای شخصی رابطه معناداری ندارد. وجود یا نبود رابطه بین سبکهای رهبری و شخصیت و ویژگیهای شخصی میتواند حاکی از آن باشد که علاوه برشخصیت، شاید عوامل گوناگون و متفاوتی همچون ویژگیهای سازمانی، فرهنگ اجتماعی و محیط میتواند بر انتخاب سبک رهبری مدیران دانشکدههای تربیت بدنی کشور مؤثر باشد.
به طور کلی در این تحقیق، این نکته روشن میشود که در مدیران دانشکدههای تربیتبدنی کشور، شخصیت برونگرایی و درونگرایی با سبکهای رهبری تحولگرایی و عملگرایی دارای ارتبا معنادار است و برونگرایی پیشبین معناداری برای سبک رهبری تحولگرایی است.
پیشنهادهای تحقیق
پیشنهادهای برگرفته از یافتههای تحقیق
با توجه به وجود رابطه معنادار بین سبک رهبری عملگرا با برونگرایی، و سبک رهبری تحولگرا با برونگرایی و درونگرایی ، در جامعه تحت بررسی این تحقیق ، پیشنهاد میگردد که دورههای آموزش مدیریت با هدف شناسایی انواع سبکهای رهبری و بکارگیری آنها در شرایط مختلف با توجه به انواع شخصیت، برای مدیران دانشکدههای تربیتبدنی در نظر گرفته شود.
با توجه به عدم وجود رابطه بین ویژگیهای شخصی و سبکهای رهبری تحولگرایی و عملگرایی و وجود نتایج مختلف در این زمینه، پیشنهاد میگردد که نسبت به شناسایی شرایط و موقعیتهای مختلفی که در دانشکدههای تربیت بدنی در طول زمان در مورد مدیریت آن اتفاق میافتد، اقدام شود.
با توجه به وجود رابطه معنادار بین سبک رهبری عملگرا با برونگرایی، و سبک رهبری تحولگرا با برونگرایی و درونگرایی ، در جامعه تحت بررسی این تحقیق ، پیشنهاد میگردد تا به شخصیت افراد در هنگام انتصاب مدیران توجه شود.
پیشنهادهایی برای تحقیقات آینده
با توجه به وجود همبستگی بین سبک رهبری تحولگرایی و برونگرایی، پیشنهاد میشود تحقیقاتی با بکارگیری سایر روشهای تحقیقی(به عنوان مثال، علی-مقایسه ای) به منظور شناخت علل این ارتباط صورت گیرد، تا بتوان از آن در جهت اعتلای سازمانها استفاده نمود.