پایه­گذاری و رواج دهنده مواد مخدر در ایران عوامل انگلستان بودند، که در عصر صفویه، شیوه کشت خشخاش و استفاده از تریاک را رواج دادند، تریاک خواری در دوره شاهان صفویه در ایران گسترش زیادی داشته است، چنانکه در زمان بعضی پادشاهان، استعمال مواد افیونی آزاد بوده و منعی نداشته است، زمان شاه اسماعیل دوم که خود او معتاد بوده است. هر چند در زمان شاه عباس با مواد مخدر مبارزه شدید می­شده، عصر صفوی را می­توان دوران آغاز مصرف مواد مخدر به صورت گسترده دانست. رواج تریاک در این دوره به حدی بود که شربت تریاک (شربت کوکنار) در عطاری­ها به فروش می­رسید.

اوج مصرف مواد مخدر بعد از صفویه به قاجاریه می­رسد و در واقع شکل سیاسی مواد مخدر از این زمان آغاز می­شود، در زمان سلطنت قاجاریه، کشیدن تریاک یکی از وسایل تجمل دربار بود و به دلیل گرانی قیمت و کمیاب بودن مورد استفاده طبقات ثروتمند و اشراف بود. کشت خشخاش در ایران متدوال بود. فروش تریاک در انحصار دولت و یکی از منابع درآمد کشور محسوب می­گشت. که پس از آن در زمان پهلوی همچنان ادامه یافت.

استعمار انگلیس در گسترش اعتیاد مردم ایران به تریاک نقش به سزایی دارد. در زمان قاجار کشیدن تریاک با وافور متداول گردید، در حالی که در سال­های قبل از آن مصرف تریاک بیشتر به صورت خوراکی بود. دولت انگلیس برای معتاد نمودن مردم ایران ابتدا پزشکان خود را مأمور نمود، تا با تبلیغ اینکه تریاک درمان تمامی دردها می­باشد، مردم ایران را که به دلیل فقر و کمبود پزشک از بیماری­ها رنج می­بردند، به این ماده مخدر معتاد نمایند، دولت انگلیس برای اجرای سیاست شوم خود در اعتیاد مردم ایران برای اینکه بعداً بتواند آنان را زیر سلطه خود درآورد، اعلام می­کند که سوخته تریاک را با قیمت مناسبی از افرادی که از این ماده استفاده می­کنند، می­خرد. این امر موجب شد، عده بی­شماری از افراد مملکت به منظور کسب درآمد، تریاک را که به مقدار فراوان و قیمت ارزان در دسترس بود، خریداری کنند و پس از کشیدن تریاک، سوخته آن را به چند برابر قیمت بفروشند.[2] بدین ترتیب گسترش روزافزون مصرف تریاک و کشت خشخاش ادامه یافت و هر روز بر تعداد معتادین افزوده شد. گفته شده است، در سال 1314 رقمی بالغ بر یک و نیم میلیون نفر، معادل هفت درصد جمعیت کل کشور، به مواد مخدر معتاد بودند و در سال 1334 نیز حدوداً همین تعداد معتاد در ایران وجود داشته است و روزانه دو تُن تریاک به مصرف می­رسیده است.[3]

مطلب مشابه :  شاخص های امنیت انرژی

خرید و دانلود فایل:

متن کامل پایان نامه با فرمت ورد (docx ):

بررسی حقوقی جرم اعتیاد با توجه به قانون اصلاحی قانون مبارزه با مواد مخدر سال 1389

در سال 1337 هجری شمسی هروئین برای اولین بار وارد ایران شد و باعث شد، تعدادی از معتادان به تریاک و شیره و حتی افراد غیر معتاد به استعمال هروئین روی آورند. در کنار دو ماده مخدر مزبور استعمال حشیش، چرس، بنگ و بعضی مواد مخدر دیگر کم و بیش وجود داشته است.

در سال­های بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، به مرور مواد مخدر مختلف و سپس روان گردان­های گوناکون از طرف مافیای مواد مخدر و روان­گردان، به کشور وارد شد. علاوه بر آن، مواد مخدر جدید، مانند هروئین فشرده­ای که در افغانستان تولید و تحت عنوان کراک به کشور قاچاق می­شود و انواع مواد روان­گردان، مانند قرص­های اکس و ال. اس. دی. که در کشورهای اروپایی تولید می­شود، در اشکال و عناوین مختلف به کشور قاچاق شده و بین جوانان توزیع می­گردد.

[1] ـ هاشمی امامزاده، سید ابوالحسن، بررسی ماهوی و شکلی قانون مبارزه با مواد مخدر مصوب 1367و اصلاحیه 1376 بر اساس مبانی شرعی و اصول کلی حقوق جزا، پایان نامه کارشناسی ارشد، حقوق جزاو جرم شناسی، دانشکده حقوق دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز، سال 83-84، ص 8 .

[2]ـ شاکری، عبدالحسین، مواد مخدر و اعتیاد ، انتشارات میر، سال 1368، ص 65.

[3]ـ منبی، گزارش مشاور سازمان ملل در ایران، اکتبر 1970،ص 3،  (به نقل از دکتر تاج زمان دانش، معتاد کیست؟ مواد مخدر چیست؟ چاپ اول، انتشارات کیهان، سال 1379، صفحات 88 تا 96.

دسته بندی : آموزشی