دانلود پایان نامه

SIZE برابر با ارزش بازار سهام عادی بر اساس آخرین روز معامله در سال (ماه) قبل؛
BM برابر با نسبت ارزش دفتری حقوق صاحبان سهام در پایان سال مالی قبل به ارزش بازار سهام بر اساس آخرین روز معامله در سال (ماه) قبل (ماشرووالا و ماشرووالا 2011، ص 1381)؛
YIELD، بازده نقدی سهام برابر با سود نقدی سالانه هر سهم عادی تقسیم بر قیمت سهام در پایان سال مالی قبل؛
PRICE برابر با قیمت سهام در آخرین روز معامله در سال (ماه) قبل؛
برای محاسبه SMB و HML، در ابتدای هر ماه شرکت ها بر اساس میانه شاخص اندازه آن ها به دو گروه بزرگ (B) و کوچک (S) تقسیم شدند و سپس شرکت ها بر اساس نسبت ارزش دفتری به ارزش بازار سهام آن ها به سه دسته 30% بالا (H)، 40% میانی (M)و 30% پایین (L) تقسیم شدند که البته شرکت های دارای ارزش دفتری منفی مورد استفاده قرار نگرفته شده است، سپس بازده این 6 پرتفوی (B/H, B/M, B/L, S/H, S/M, S/L) و SMB و HML به شرح زیر محاسبه گردید.
متغیر :HML برابر با تفاوت بین میانگین ساده بازده دو پرتفوی با نسبت ارزش دفتری به ارزش بازار سهام بالا (S/H , B/H) و میانگین ساده بازده دو پرتفوی با نسبت ارزش دفتری به ارزش بازار سهام پایین است (S/L , B/L).
HML = 1/2 (S/H + B/H) – 1/2 (S/L + B/L)
در نتیجه HML شامل تفاوت بین پرتفوهایی با نسبت ارزش دفتری به ارزش بازار سهام بالا و نسبت ارزش دفتری به ارزش بازار سهام پایین است که اندازه در آن ها یکسان در نظر گرفته شده است. بنابراین، HML بجای تمرکز بر عامل اندازه در بازده، بر رفتارهای متفاوت بازده در سهام دارای نسبت ارزش دفتری به ارزش بازار سهام بالا و سهام دارای نسبت ارزش دفتری به ارزش بازار سهام پایین متمرکز می شود.
متغیر SMB: برابر با تفاوت بین میانگین ساده بازده سه پرتفوی با اندازه کوچک (S/L, S/M, S/B) و میانگین بازده سه پرتفوی با اندازه بزرگ (B/L, BE/ME, B/H) است.
SMB = 1/3 (S/L + S/M + S/H) – 1/3 (B/L + BE/ME + B/H)
بنابراین، SMB تفاوت بین میانگین ساده بازده پرتفوی های با اندازه کوچک و پرتفوی های با اندازه بزرگ با متوسط نسبت ارزش دفتری به ارزش بازار یکسان است لذا SMB به جای تاکید بر عامل ارزش دفتری به ارزش بازار سهام، بر تفاوت رفتارهای بازده بر روی سهام با اندازه کوچک و سهام با اندازه بزرگ متمرکز است.
برابر با بازده پرتفوی بازار (MKt) است؛
MKt پرتفوی بازار برابر با مجموع 6 پرتفوی (B/H, B/M, B/L, S/H, S/M, S/L) به همراه شرکت های دارای ارزش دفتری منفی است (فاما و فرنچ، 1995. ص 138)؛
برابر با بازده بدون خطرپذیری برای دوره زمانی t است که در ادبیات مالی از بهره اسناد خزانه 1 ماه دولت امریکا استفاده می شود (فاما و فرنچ، 1995. ص 144). لذا در این پژوهش نیز بهره سپرده ها بانکی (دولتی) کوتاه مدت یک ماهه 5/0% (12÷6% ) در نظر گرفته شده است؛
برابر با بازده پرتفوی برای دوره زمانی t است؛
همانند کور و همکاران (2008) برای محاسبه AQFactor، در ابتدای هر ماه شرکت‏ها بر اساس شاخص کیفیت اقلام تعهدی دیچو و دیچو (2002) محاسبه شده در پایان سال قبل به پنج گروه تقسیم شدند. سپس بازده ماهانه هر یک از پرتفوی های پنج‏گانه به صورت میانگین ساده محاسبه شد که بر این اساس AQFactor برابر با تفاوت بازده دو پنجک بالایی و پایینی (یعنی تفاوت بین متوسط بازده شرکت هایی با بیش ترین شاخص کیفیت اقلام تعهدی و بازده شرکت هایی با کمترین شاخص کیفیت اقلام تعهدی) است.
AQFactor = 1/2 (Q5 +Q4) – 1/2 (Q1 + Q2)
در این پژوهش، روش 2SCSR روی 25 پرتفوی اندازه و نسبت ارزش دفتری به ارزش بازار که توسط فاما و فرنچ (1993) استفاده شده است، بررسی شده است. آزمون‏های قیمت‏گذاری دارایی‏ها با استفاده از این پرتفوی ها در تحقیقات مالی استاندارد است. برنان و همکاران (2004)، کمپبل و وولیناهو (2004) و پتکوا (2006) از این پرتفوی ها استفاده کردند و دریافتند که این پرتفوی ها از قدرت کافی برای ارائه شواهد دقیق و ظریف برای پیش‏بینی تغییرات بازده بر اساس خطرپذیری از طریق مدل CAPM و مدل دو بتایی برخوردار هستند (کور و همکاران. 2008، ص).
همانند فاما و فرنچ (1993)، برای تشکیل 25 پرتفوی اندازه و نسبت ارزش دفتری به ارزش بازار همان طور که قبلاً در خصوص 6 پرتفوی اندازه و نسبت ارزش دفتری به ارزش بازار گفته شد، در ابتدای هر ماه شرکت ها بر اساس شاخص اندازه و نسبت ارزش دفتری به ارزش بازار سهام آن ها (به طور جداگانه) به پنج دسته تقسیم شدند که از ترکیب آن ها 25 پرتفوی حاصل شد.
علاوه بر این برای کاهش این نگرانی که پرتفوی های اندازه و نسبت ارزش دفتری به ارزش بازار نتواند به میزان کافی تغییرات مقطعی در شاخص کیفیت اقلام تعهدی را بیان کنند و از قدرت کمی برای بررسی این که عامل کیفیت اقلام تعهدی یک عامل خطرپذیری قیمت‏گذاری شده است، مشابه کور و همکاران (2008) از پرتفوی های جایگزین دیگری نیز برای بررسی حساسیت نتایج این تحقیق استفاده شده است. بنابراین از 27 (3×3×3) پرتفوی به ترتیب از ترکیب اندازه، نسبت ارزش دفتری به ارزش بازار و شاخص کیفیت اقلام تعهدی استفاده شده است که برای این منظور در ابتدای هر ماه شرکت‏ها بر اساس مقادیر هر یک از عوامل اندازه، نسبت ارزش دفتری به ارزش بازار و شاخص کیفیت اقلام تعهدی به طور مستقل به سه گروه تقسیم شده اند. در نتیجه 27 پرتفوی (3×3×3) تشکیل شد که به طور مستقل بر اساس اندازه، نسبت ارزش دفتری به ارزش بازار و شاخص کیفیت اقلام تعهدی طبقه‏بندی شده‏اند. سپس بازده‏های هر پرتفوی به طور ماهانه محاسبه شد که منتج به محاسبه 72 بازده ماهانه برای هر یک از 27 پرتفوی در طول دوره 1385 تا 1390 شده است.
آزمون های آماری
آزمون های آماری انجام شده را می توان به دو بخش آزمون های مرتبط با انتخاب نوع مدل رگرسیون و آزمون های مرتبط با روابط متغیرها تقسیم کرد که نحوه انجام هر یک در ادامه تشریح می شود.
آزمون های مرتبط با انتخاب نوع مدل
اگر نمونه مشاهداتی از خصایصN فرد در طول T دوره زمانی در دست باشد که با yitو xkit نمایش داده شوند و K=1, … , K متغیرهای توضیحی در ماتریسX باشد، فرض می شود که مشاهدات y، رخدادهای تصادفی با توزیع احتمالی است که به بردار خصایصx و پارامترهای θ مشروط می شود: f(y|x,θ). برای اجرای رگرسیون با تمام NT مشاهده معمولاً فرض می شود پارامترهای رگرسیون، مقادیری اختیار می کنند که برای تمام T دوره زمانی و تمام N مقطع زمانی، یکسان و مشترک است؛ اما اگر این فرض نامعتبر باشد، حداقل مربعات داده های تلفیقی به نتایج غلط منتهی می شود (اشرف زاده و مهرگان، 1389، ص 16 و 17).